Kolonia położona nad rzeką Trzebyczką pomiędzy Ząbkowicami, Antoniowem i Ujejscem. Niegdyś była to posiadłość Karola Bokalarskiego.

Kolonia przyjęła nazwę od imienia jego córki, Barbary.

Starannie obsadzona drzewami, stanowiła doskonałe miejsce wypoczynku wielu mieszkańców dawnej Dąbrowy, oraz miejsce zbiórek dąbrowskich i zagłębiowskich skautów i harcerzy.

Kolonia w swojej historii miała wiele zwrotów. Przed I wojną światową było to miejsce, w któym organizowano bale dla słuchaczy Będzińskiej Szkoły Handlowej Zgromadzenia Kupców Będzińskich. W latach 20-tych XX wieku było to miejsce zakwaterowania Kolejowej Policji Państwowej, ochraniającej dworzec kolejowy w Ząbkowicach. W okresie II wojny światowej szkolono tutaj oddziały Hitler - Jugend. Po wojnie organizowano w tym miejscu kolonie dla dzieci robotników kopalni Paryż.

Na terenie Basiuli znajdował się pałac (dzisiaj istnieje tylko wieżyczka) księdza Andrzeja Huszny, organizatora Polskiego Kościoła Narodowego w Dąbrowie Górniczej. W posiadłości po Karolu Bokalarskim miała siedzibę szkoła powszechna. Oba budynki dzisiaj już nie istnieją.

Kolonia do roku 1940-go należała terytorialnie do Wojkowic Kościelnych, a następnie do gminy Ząbkowice. W 1962 roku zostaje włączona do miasta Ząbkowice Będzińskie, a wraz z nimi weszła w roku 1977 w obszar dzisiejszej Dąbrowy Górniczej.