W 1969 r. cukiernia “Zosicz” prosperowała w przedwojennym budynku przylegającym do niedawno wyburzonej kamiennicy Hermana Sieraczka na Al. Solidarności 153 i po paru latach przeniosła się w obecne miejsce na rogu ul. Żelaznej i Krochmalnej, a sam budynek wyburzono. Chodziliśmy często na pączki, rurki z kremem i inne ciastka, które kosztowały 2 złote. Ale najczęściej kupowaliśmy ciastko o nazwie, której niestety już nie pamiętam, bo kosztowało 1 zł.

do Jacek_1000: Zazwyczaj najtańsza była bajaderka, bo robiona ze starych ciastek, na które nie było amatora. Mnie osobiście bardzo smakowała ;-)

do ZPKSoft: Właśnie, to było robione ze starych ciastek! Zajrzałem do Wikipedia i znalazłem nazwę, jaką owa cukiernia używała: "Kartofelek"! Dziękuję za podpowiedzenie.

Co do bajaderki, to nie była robiona ze "starych ciastek", ale z ciastek nie sprzedanych poprzedniego dnia. Jest to jednak pewna różnica...

do yani: Prawdę mówiąc, to nigdy przedtem nie spotkałem się ze słowem "bajaderka", co zresztą mnie absolutnie nie dziwi. Wikipedia podaje następującą definicję:

Bajadera (inaczej bajaderka, kartofelek, ziemniaczek, a także „kula rumowa”) – kuliste (rzadziej prostokątne) ciastko wytwarzane na bazie odpadów cukierniczych (np. okrawków ciastek deserowych), z dodatkiem kakao, rumu, czekolady, orzeszków ziemnych lub wiórków kokosowych.

do Jacek_1000:
A ja akurat pierwszy raz słyszę nazwę "kartofelek"...
Może to jakiś regionalizm?

do yani: Zatem oboje się czegoś nowego dowiedzieliśmy!

do Jacek_1000:
Raczej - obaj... :))
Co nie zmienia faktu, że fotopolska wzbogaca!

do yani: No właśnie, następny dowód powyżej.