Parafia w Przypuście była wzmiankowana od 1321 r. W dokumentach znajduje się też zapis o drewnianym kościele, który był świątynią parafialną do 1582 r. Potem, parafię, która obejmowała miejscowości: Nieszawa, Wólne, Rybitwy, Przypust oraz folwark Starkowiec, zlikwidowano, a kościół w Przypuście stał się filialnym parafii nieszawskiej.

Współczesny kościół został zbudowany prawdopodobnie w XVII wieku. Niektóre źródła podają, że przed rokiem 1779 został on przeniesiony na obecne miejsce z Nowogrodu k. Lipna. Stoi na miejscu wczesnośredniowiecznego grodziska wyżynnego.

Jest to drewniana budowla o konstrukcji zrębowej na podmurówce z kamienia polnego. Wykonany z drzewa modrzewiowego. Trójboczne prezbiterium posiada od północy prostokątną zakrystię, kruchta zbliżona jest do kwadratu. Wnętrze świątyni ma płaskie stropy, nieco zaokrąglone po bokach. Wejście do zakrystii oraz do nawy głównej jest prostokątne. Ściany nawy wzmocnione są od wewnątrz i zewnątrz lisicami. Zewnętrzne ściany kościoła są oszalowane. Chór muzyczny, późnorenesansowy, datowany jest na około 1660 rok.

Wewnątrz świątyni znajdują się trzy ołtarze. W ołtarzu głównym na uwagę zasługuje obraz przedstawiający św. Kwiryna. Ołtarz datowany jest na około 1800 r. Dwa boczne ołtarze, także z ok. 1800 r., są rokokowo-klasycystyczne, ozdobione nierozpoznanymi świętymi. W lewym znajduje się obraz Matki Boskiej Chełmińskiej - tzw. Opłakiwanie. Jest to dzieło ludowe wykonane metodą grzebykową, pochodzące z przełomu XVIII/XIX stulecia. Prawy ołtarz posiada obrazy świętych Kazimierza i Doroty z końca XVIII wieku. Osiemnastowieczne są też elementy wyposażenia świątyni - ławy kolatorskie, konfesjonał i ambona rokokowa. W świątyni znajduje się sporo ludowych obrazów z XVIII wieku.

Za