starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 12 głosy | średnia głosów: 5.55
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródm. Północne › ul. Czackiego Tadeusza › Czackiego 15/17 |
19 kwietnia 2014 , Ul. Czackiego 15/17 narożnik ul.Dowcip, konstrukcja po neonie reklamowym teatru Kwadrat, mieścił się tu do 2010 r.
Skomentuj zdjęcie
Skwarkson1680
 Czy ten budynek jest opuszczony? 2014-05-09 18:22:36 (12 lat temu)
do Skwarkson1680: W 2010 budynek zmienił właściciela i wygląda że jest przebudowywany, pod tym adresem widnieje firma Polimex Mostostal Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: lit. 2014-05-09 19:30:58 (12 lat temu)
do maj: Tak jest. Teatr Kwadrat się wyprowadził, potem trwała tam rozbudowa, dobudowano tam widoczny kloc na dachu, a teraz jest cisza 2014-05-09 21:27:50 (12 lat temu)
|
|
Na stronie od 2012 luty
14 lat 3 miesiące 8 dni |
Dodane: 8 maja 2014, godz. 19:39:40
Autor zdjęcia: maj
Rozmiar: 1500px x 1125px
Licencja: CC-BY-SA 3.0 Aparat: COOLPIX L120
1 / 160sƒ / 9.4ISO 806mm
9 pobrań 2070 odsłon 5.55 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia maj
Obiekty widoczne na zdjęciu
Czackiego 15/17
więcej zdjęć (5)
Architekci: Zbigniew Karpiński, Tadeusz Zieliński
Zbudowano: 1948/1953
Warszawskie neony
więcej zdjęć (292)
ul. Czackiego Tadeusza
więcej zdjęć (176)
Dawniej: Włodzimierska
Ulica Tadeusza Czackiego w Warszawie - ulica warszawskiego Śródmieścia, biegnąca od ul. Świętokrzyskiej do ul.Traugutta.
Historia
Ulicę Czackiego, zwaną do roku 1884 Włodzimierską na cześć Włodzimierza I Wielkiego, wytyczono w roku 1866 na gruntach należących wcześniej do księży misjonarzy.
Poza epizodycznie istniejącym drewnianym teatrzykiem Rappo pierwszymi zabudowaniami ulicy były gmach Banku Handlowego, przyporządkowany numeracji ul.Traugutta, trzypiętrowa kamienica projektowana przez Juliana Ankiewicza, oraz pałac Natansonów, mieszczący również bank należący do tej rodziny.
Wśród obiektów wzniesionych w pierwszym dziesięcioleciu istnienia ulicy wyróżniała się kamienica pod numerem 23, z wystrojem rzeźbiarskim autorstwa Faustyna Cenglera.
W latach 1878-80 przy ulicy wybudowano gmach Towarzystwa Kredytowego Miasta Warszawy, zaprojektowany również przez Juliana Ankiewicza.
W tym czasie przy ul. Czackiego powstało też kilka kamienic o starannym, neorenesansowym wystroju fasad; w latach 1882 - 1884 na posesji Adolfa Szmidta przebito w celach spekulacyjnych ślepy zaułek - obecną ul. Dowcip.
Ostatnim budynkiem wzniesionym przy ulicy Czackiego był gmach Stowarzyszenia Techników, dziś Naczelnej Organizacji Technicznej, wybudowany według projektu Jana Fijałkowskiego w latach 1903-05.
Ulica zamieszkiwana przed wojną przez wyłącznie zamożnych lokatorów była elementem finansowego "city", tworzącego się przed wojną wokół Placu Wareckiego, obecnego Placu Powstańców Warszawy. Korzystały z tego liczne firmy, lokując swoje siedziby wśród przedstawicielstw banków, w tym znany niegdyś koncern chemiczny Solvay.
W roku 1939 zniszczeniu uległa cała zabudowa narożnika u zbiegu z ul. Świętokrzyską, pozostałe obiekty uległy spaleniu po upadku Powstania Warszawskiego. Krótko po wojnie rozebrano wypalony pałac Natansonów, oraz kilka kamienic. Z całej zabudowy przetrwały jedynie gmachy Towarzystwa Kredytowego Miasta Warszawy i Stowarzyszenia Techników.
Źródło:
Historia
Ulicę Czackiego, zwaną do roku 1884 Włodzimierską na cześć Włodzimierza I Wielkiego, wytyczono w roku 1866 na gruntach należących wcześniej do księży misjonarzy.
Poza epizodycznie istniejącym drewnianym teatrzykiem Rappo pierwszymi zabudowaniami ulicy były gmach Banku Handlowego, przyporządkowany numeracji ul.Traugutta, trzypiętrowa kamienica projektowana przez Juliana Ankiewicza, oraz pałac Natansonów, mieszczący również bank należący do tej rodziny.
Wśród obiektów wzniesionych w pierwszym dziesięcioleciu istnienia ulicy wyróżniała się kamienica pod numerem 23, z wystrojem rzeźbiarskim autorstwa Faustyna Cenglera.
W latach 1878-80 przy ulicy wybudowano gmach Towarzystwa Kredytowego Miasta Warszawy, zaprojektowany również przez Juliana Ankiewicza.
W tym czasie przy ul. Czackiego powstało też kilka kamienic o starannym, neorenesansowym wystroju fasad; w latach 1882 - 1884 na posesji Adolfa Szmidta przebito w celach spekulacyjnych ślepy zaułek - obecną ul. Dowcip.
Ostatnim budynkiem wzniesionym przy ulicy Czackiego był gmach Stowarzyszenia Techników, dziś Naczelnej Organizacji Technicznej, wybudowany według projektu Jana Fijałkowskiego w latach 1903-05.
Ulica zamieszkiwana przed wojną przez wyłącznie zamożnych lokatorów była elementem finansowego "city", tworzącego się przed wojną wokół Placu Wareckiego, obecnego Placu Powstańców Warszawy. Korzystały z tego liczne firmy, lokując swoje siedziby wśród przedstawicielstw banków, w tym znany niegdyś koncern chemiczny Solvay.
W roku 1939 zniszczeniu uległa cała zabudowa narożnika u zbiegu z ul. Świętokrzyską, pozostałe obiekty uległy spaleniu po upadku Powstania Warszawskiego. Krótko po wojnie rozebrano wypalony pałac Natansonów, oraz kilka kamienic. Z całej zabudowy przetrwały jedynie gmachy Towarzystwa Kredytowego Miasta Warszawy i Stowarzyszenia Techników.
Źródło: