I Liceum Ogółnokształcące im Seweryna Goszczyńskiego w Nowym Targu jest najstarszą szkołą średnią na Podhalu. Idea założenia w Nowym Targu "ośrodka wyższej oświaty" powstała już w 1862 r. Wtedy to z inicjatywy Adolfa Tetmajera z Ludźmierza - marszałka powiatu nowotarskiego - Wydział Powiatowy Nowotarski wystosował do Rady Gminnej w Nowym Targu petycję sugerującą utworzenie w mieście ośrodka gimnazjalnego. Starania trwały długo, gdyż dopiero w 1904 r. gmina uzyskała pozwolenie na utworzenie gimnazjum cesarsko-królewskiego z polskim językiem wykładowym. Od 1906 r. do dnia dzisiejszego gimnazjum funkcjonuje we wspaniałym gmachu, zaprojektowanym przez architekta Mikołaja Talowskiego a wybudowanym pod kierunkiem inż. Eugeniusza Katerli.
Już w pierwszych latach istnienia Gimnazjum stało się prężnym ośrodkiem intelektualnym i kulturalnym. Gdy nadszedł rok 1914 profesorowie i uczniowie naszego gimnazjum stanęli w pierwszych szeregach żołnierzy walczących o wolność ojczyzny zarówno w Legionach Polskich jak i w armii austro - węgierskiej. Wielu z wojny nie powróciło. Ich nazwiska upamiętnia Tablica Pamiątkowa wmurowana w 1922 r. przy głównym wejściu do budynku. W chwili, gdy front rosyjsko-austriacki zbliżał się ku Gorcom, gmach gimnazjum pełnił rolę szpitala Czerwonego Krzyża. W pierwszych latach niepodległości cała gimnazjalna społeczność walnie przyczyniała się do budowania zrębów państwowości. Wielu uczniów walczyło w obronie Lwowa, uczestniczyło w powstaniach śląskich i w wojnie 1920 r.
11 listopada 1939 r. ówczesny dyrektor Ludwik Czech otrzymał rozkaz władz okupacyjnych zamknięcia szkoły aż do odwołania. Natychmiast przystąpiono do organizowania tajnego nauczania, na którego czele stanął nauczyciel gimnazjum Pius Jabłoński.
Wśród profesorów i uczniów Gimnazjum walczących na frontach drugiej wojny światowej byli zarówno polegli w kampanii wrześniowej, pod Monte Cassino, jak i zamordowani w obozach hitlerowskich i łagrach sowieckich. Świadczy o tym druga Tablica Pamiątkowa odsłonięta w roku 1964.
Po wojnie, w zmienionych warunkach politycznych, szkoła już jako Liceum Ogólnokształcące szybko przystąpiła do reaktywowania swojej działalności. Trudności były duże, zarówno finansowe jak i ideologiczne.
W dobie stalinowskiej pojawiły się oskarżenia o prowadzenie działalności antypaństwowej przez profesorów i uczniów. Piętno na życiu szkoły odcisnął zarówno rok 1956, jak i 1980.
Więcej na: