 | Polska › woj. łódzkie › Łódź › Rzeki w Łodzi › Rzeka Ner › Most kolejowy /Łódź, rz. Ner/ |
16 sierpnia 2011 , Most kolejowy przez Ner. Typ lokomotywy do ustalenia przez znawców. Na pierwszym planie geolodzy, którzy - jak to geolodzy - coś tam dłubią w ziemi
|
Na stronie od 2010 marzec
16 lat 1 miesiąc 13 dni |
 |
mosty
|
Most kolejowy przez Ner powstał w ramach budowy linii kolejowej warszawsko-kaliskiej, czyli w w latach 1901-1903. Już pod koniec kwietnia 1902 r. pociągi robocze kursowały z Łodzi do Kalisza, więc most musiał już spełniać wymogi użytkowe. Pełna inauguracja linii nastąpiła w dniu 15 listopada 1902 r.
Tak jak to jest obecnie był to most kratownicowy, nitowany, dwuprzęsłowy z jednym filarem pośrednim, usytuowanym na północnym brzegu rzeki. Prawdopodobnie stalowa konstrukcja mostu pochodziła z jednej z warszawskich wytwórni: Towarzystwa Akcyjnego Fabryki Machin i Odlewów K. Rudzki i S-ka lub Rohn, Zieliński i S-ka.
Już w pierwszych miesiącach I wojny światowej, przed 15 październikiem 1914 r., okupujący wówczas Łódź Niemcy zniszczyli infrastrukturę kolejową na linii warszawsko-kaliskiej zarówno w kierunku Warszawy jak i Kalisza, w obawie przed kontruderzeniem Rosjan. Wysadzony został również most na Nerze. Musiał jednak zostać wkrótce odbudowany (przynajmniej prowizorycznie), bo już 12 grudnia odjechał z Łodzi pierwszy pociąg sanitarny do Kalisza. Na początku lutego 1915 r. do Łodzi przybył pociągiem z Berlina cesarz Wilhelm II, udający się na inspekcję wojsk, nacierających w kierunku Warszawy. Jednak dalej, wobec nieukończenia prac naprawczych w Zgierzu i na dalszych odcinkach, pojechał samochodem. Pełna odbudowa mostu na Nerze nastąpiła dopiero w niepodległej Polsce, przed 1927 r.
Również w okresie wojny obronnej w 1939 r. most został zniszczony, a później odbudowany przez okupanta. Podczas wojny i w okresie wyzwalania w styczniu 1945 r. most nie ucierpiał. Szybkie natarcie wojsk rosyjskich spowodowało, że Niemcy nie zdążyli uszkodzić mostu.
Stosunkowo niedawno, w latach 90., most podlegał przebudowie, w wyniku której wymieniono dźwigary kratownicowe od strony wschodniej na spawane. Po stronie zachodniej są one nadal nitowane. Ogólny układ mostu pozostał niezmieniony. Od strony statycznej stanowią go podwójne dźwigary kratownicowe jednoprzęsłowe dla dwu kierunków ruchu.
Opracowano na podstawie: M. Jerczyński, T. Roszak „Szlakiem łódzkiej kolei” i W Kużko „Łódzki węzeł kolejowy: 1859-1939”
Ner, rzeka w środkowej Polsce, na Wysoczyźnie Łaskiej i w Kotlinie Kolskiej, prawy dopływ środkowej Warty. W dolnym odcinku pradolinnym dawniej zabagnione dno doliny jest obecnie uregulowane i użytkowane pod łąki. Maksymalna rozpiętość wahań stanów wody w dolnym biegu - 3,5 m. Mocno zanieczyszczona.
Ner jest największą rzeką w Łodzi. W granicach Łodzi Ner występuje w dwóch fragmentach: pierwszy około 11 km w południowo-wschodniej części miasta opuszcza Łódź na południe od ulicy Gościniec, następnie płynie przez tereny gminy Brójce i Rzgów, ponownie wpływa do miasta w pobliżu parku im. 1 Maja, od ulicy Zastawnej. Dalej płynie południowym skrajem miasta przez Rudę Pabianicką, Chocianowice, Charzew, Łaskowice, Lublinek, na długości 11,5 km. Ponownie opuszcza Łódź w okolicy ulicy Biwakowej, skąd płynie do Konstantynowa, dalej w kierunku Poddębic, Dąbia i uchodzi w pobliżu wsi Majdany do rzeki Warty.
Na obszarze Łodzi Ner przyjmuje boczne dopływy: prawy Jasień i lewostronne - Gadkę i Dobrzynkę. Poza granicami Łodzi w rejonie Konstantynowa do Neru wpadają rzeki: Łódka z Karolewką i Jasieniec. Na granicy Łodzi i gminy Pabianice do Neru wpływają niemal wszystkie ścieki łódzkie. Do niedawna oczyszczane były jedynie z grubszej zawiesiny, za pomocą systemu krat. W roku 2000 Grupowa Oczyszczalnia Ścieków w Łodzi osiągnęła zdolność biologicznego oczyszczania wszystkich ścieków, co radykalnie poprawiło stan czystości wód rzeki. Ten stan ma ulec dalszej poprawie, po uruchomieniu wszystkich urządzeń technologicznych. Dzięki temu Nerem będzie płynęła woda co najmniej III klasy czystości, i możliwe będzie życie biologiczne.
W roku 1843 Ludwik Geyer, wędrując w dół Jasienia, który przyczynił się do rozwoju jego fabryk dotarł do Neru i stwierdził, że te okolice nadają się również do robienia interesów. Pomylił się. W 1865 roku sprzedał ziemię braciom Loevenberg. Na części gruntów rudzkich Artur Mejster zbudował w roku 1874 farbiarnię i wykańczalnię tkanin jedwabnych, znaną do dzisiaj pod nazwą "Pierwsza".
Ner i Rudę Pabianicką rozsławił przedsiębiorca Stefański, który zakupił rozległe stawy z łąkami w lesie nad Nerem i otworzył restaurację oraz wypożyczalnię łódek. Stawy Stefańskiego o powierzchni 11,5 ha stanowiły atrakcję dla łodzian. Ruda Pabianicka z okolicami stawała się letniskowo - rekreacyjnym zapleczem Łodzi.
W latach 60. XX wieku powstał projekt wybudowania na Nerze poniżej lotniska Lublinek, zbiornika wodnego o powierzchni 225 ha. Zbiornik, nazywany Charzewskim, dwudziestokrotnie większy od Stawów Stefańskiego, rozwiązałby potrzeby rekreacyjne znacznej części łodzian.
Źródło:
Rzeki przepływające przez Łódź.
W zlewni Wisły:
Bzura
Łagiewniczanka (dopływ Bzury)
Sokołówka (dopływ Bzury)
Brzoza (dopływ Sokołówki)
Wrząca (dopływ Sokołówki)
Aniołówka (dopływ Sokołówki) [według innych źródeł - dopływ Zimnej Wody, patrz niżej]
Zimna Woda (dopływ Aniołówki) [według innych źródeł dopływ Sokołówki, ponieważ Aniołówka do miejsca spotkania z Zimną Wodą pierwotnie pokonywała odległość ok. 3 km, a Zimna Woda 4,8 km]
Miazga (dopływ Wolbórki)
W zlewni Odry:
Ner
Gadka (dopływ Neru)
Dobrzynka (dopływ Neru)
Jasieniec (dopływ Neru)
Jasień (dopływ Neru)
Karolewka (dopływ Jasienia)
Lubczyna (dopływ Neru)
Olechówka (dopływ Jasienia)
Augustówka (dopływ Olechówki)
Łódka (dawniej nazywała się Ostroga, dopływ Neru)
Bałutka (dopływ Łódki). Uwaga: w GoogleMaps rzeka ta ma nazwę Bahitka.
Autorzy: Źródło: