Kaplica została wzniesiona w pierwszej połowie XV wieku. Niektóre opracowania podają nawet rok budowy - 1449, ale jest to raczej data pierwszej wzmianki, choć mówi się wówczas o niej jako o "nowowybudowanej". Wiadomo jednak, że już w 1396 roku utworzono w Jeleniej Górze fundację wraz ze szpitalem-przytułkiem, dla opieki nad biednymi i chorymi, które otrzymały za patrona Ducha Świętego. Szpital ten wzniesiono poza murami miejskimi, przed brama ul. Długiej, a więc w okolicach początku dzisiejszej ul. Wolności. Prawdopodobnie posiadał on własną maleńką kaplicę pod tym samym wezwaniem. Powstanie samodzielnej świątyni Ducha Świętego wiązało się z założonym na tym przedmieściu cmentarzem. W pierwszej połowie XV wieku wzniesiono na nim kaplicę cmentarną. Z XV stulecia mamy jeszcze wzmiankę o niej z roku 1460, a później przez długi okres źródła milczą na jej temat. Kaplica na tzw. "Długim Przedmieściu" wyłania się ponownie z mroku dziejów dopiero w XVII wieku. W 1613 roku prowadzone były przy niej bardzo duże prace budowlane. Niestety, efekty tych prac nie przetrwały długo. Już w roku 1618 wybuchła wojna trzydziestoletnia, a w wyniku kolejnych walk, w roku 1634 płonie cała Jelenia Góra, a wraz z nią i kaplica Ducha Świętego. Ogień trawi dach i całe wnętrze, lecz nadwątlone mury trzymały się nadal. Do odbudowy kaplicy przystąpiono dopiero w roku 1662. Stało się to za sprawa osiadłych w mieście jezuitów. W roku 1717 musiano jednak przeprowadzić reperację dachu świątyni oraz znajdującej się na nim niewielkiej wieżyczki. Wieżyczka została rozebrana w połowie XIX wieku z uwagi na jej fatalny stan techniczny. W coraz gorszym stanie była też sama świątynia, zwłaszcza od czasu zamknięcia w roku 1871 przylegającego do niej cmentarza. Wkrótce też zamknięto ją samą, gdyż nie tylko przestała spełniać swoje pierwotne funkcje, ale przebywanie w niej stawało się coraz bardziej niebezpieczne. Wreszcie w roku 1907 Rada Miejska Jeleniej Góry podejmuje ostateczną decyzję o rozbiórce świątyni. Wraz z nią zlikwidowano cmentarz, który zamieniono na skwer, pozostawiając jedynie kilka pomników i nagrobków.
Do naszych czasów dotrwało kilka zdjęć kaplicy, wykonanych tuż przed jej rozbiórką oraz sporządzone w 1905 rysunki techniczne z poziomym i pionowym rzutem świątyni. Pozwalają nam one odtworzyć jej wygląd. Była to więc budowla wzniesiona na planie prostokąta o bokach 24 na 8,4 metra (wnętrze 20 na 6,9 metra) Całość zakończona małą półkolistą absydą znajdującą się za ołtarzem. Wnętrze przykryte było sklepieniem kolebkowym z lunetami.
Na miejscu Ducha Świętego przebiega dziś ul. Wolności, którą znacznie poszerzono w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku. Sama kaplica stała równolegle do ulicy, mniej więcej na wysokości wylotu ul. Skłodowskiej-Curie. "

Ivo Łaborewicz "Kaplica Świętego Ducha" Kuryer Jeleniogórski z 3.IV.1997

Cmentarz przy kościele p.w. Św. Ducha przy ul. Wolności, obecnie skwer oraz budynki usługowe. Cmentarz powstał przy założonym w 1449 r. kościele Św. Ducha, czynny był do 1871 r., kiedy przekształcono ten teren na założenie parkowe z placem zabaw. Ostatnie relikty w postaci muru cmentarnego i nielicznych zachowanych nagrobków rozebrano w latach 1903 — 1904. W latach 1905–1906 rozebrano również kościół cmentarny.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002