Wybudowana w 1893 r. dwupiętrowa neorenesansowa kamienica przy pl. Wolności 2 do 1939 r. mieściła "Czytelnię Polską" – placówkę będącą w całej swoje historii siedzibą: koła Towarzystwa Szkoły Ludowej, gniazda "Sokoła", Stowarzyszenia Zawodowego Robotników Manufakturowych i Fabrycznych oraz Rękodzielników, chrześcijańskich związków zawodowych zakładanych i rozwijanych przez środowiska związane ze Stanisławem Stojałowskim, Konsumu Robotniczego oraz Sceny Robotniczej. O jej historycznym znaczeniu mówi tablica pamiątkowa przy wejściu.

Secesyjna kamienica została wybudowana w 1905 r. przez handlarza mąka Ignacego Borgera w miejscu józefińskiej kamienicy z lat 80. XVIII wieku. Jej fasada pokryta jest licznymi płaskorzeźbami z przedstawieniami roślinnymi.

Zbliżony kształtem do prostokąta plac Wolności jest jednym z dwóch (obok pl. Wojska Polskiego) rynków dawnego miasta Biała Krakowska. Został wytyczony w latach 80-tych XVIII wieku i z tego okresu pochodzi najstarsza zabudowa - jednopiętrowe kamienice w tzw. stylu józefińskim. Przez pierwsze sto lat nosił nazwę Nowego Rynku (Neuer Ring), w 1890 r. przemianowano go na Franzensplatz (dla uczczenia cesarza Franciszka Józefa I). Na przełomie XIX i XX w. doszło do największych zmian w zabudowie placu - powstały wtedy m.in. hotel Pod Orłem czy bliźniacze neobarokowe kamienice w narożniku płd.-wsch. i płd.-zach. Najmłodszym obiektem jest postmodernistyczna kamienica nr 9. Współcześnie plac pomimo położenia przy głównym deptaku miasta, ul. 11 Listopada, tylko częściowo stanowi strefę pieszą - centralną część płyty wypełnia płatny parking.