Skansen Łódzkiej Architektury Drewnianej zabiera zwiedzających w niezwykłą podróż w czasie. Na jego terenie znajduje się osiem historycznych obiektów, typowych dla zabudowy Łodzi w XIX i na początku XX wieku. Okazała willa letniskowa, drewniany kościół, cztery domy rzemieślników, piętrowy dom czynszowy oraz budynek przystanku tramwajowego są rozmieszczone wzdłuż dwóch brukowanych „kocimi łbami” uliczek. Budynki zostały przeniesione z różnych miejsc w Łodzi oraz jej okolic. Dobrano je tak, żeby jak najlepiej i najpełniej reprezentowały dawną, drewnianą architekturę miasta. Starannie odnowione i częściowo zrekonstruowane tworzą niezwykłą przestrzeń, sprzyjającą rodzinnym spacerom.

Tuż przy wejściu do skansenu gości wita dawna poczekalnia przystanku tramwaju podmiejskiego Łódzkich Wąskotorowych Elektrycznych Kolei Dojazdowych (z Rynku Nowego Miasta w Zgierzu), w której na co dzień pracują strażnicy skansenu.

Najciekawszym architektonicznie i ciesielsko obiektem w skansenie jest willa letniskowa (przeniesiona z Rudy Pabianickiej, z ul. Scaleniowej 18), która jest jednym z nielicznych tego typu budynków zachowanych w Łodzi.

Z kolei kościół pod wezwaniem św. Andrzeja Boboli (przeniesiony z Nowosolnej) powstał w latach 1846-1848, jako świątynia ewangelicka. Obecnie organizowane są w nim ceremonie ślubne, a podczas cyklicznych imprez w jego wnętrzu odbywają się koncerty muzyki dawnej i klasycznej.

W budynkach numer 3 (przeniesionym z ul. Mazowieckiej 47 w Łodzi) oraz numer 5 (przeniesionym z ul. Mazowieckiej 61 w Łodzi) znajdują się pracownie rękodzielnicze, czynne sezonowo: od maja do końca października. Pozostałe budynki oraz kościół są otwarte dla zwiedzających przez cały rok.

W domku nr 4 (przeniesionym z ul. Kopernika 42 w Łodzi) oraz 6, zwanym Domkiem Tkacza (przeniesionym z ul. Wólczańskiej 68 w Łodzi) znajdują się wystawy muzeum, a w budynku nr 7, zwanym potocznie "Domem Papiernika" (przeniesionym z ul. Żeromskiego 68 w Łodzi) mieści się filia Muzeum Papieru i Druku Fundacji „Ocalić od Zapomnienia”.

O utworzeniu skansenu w parku, w sąsiedztwie Białej Fabryki marzyła jeszcze w latach 50. XX wieku Krystyna Kondratiuk – pierwsza dyrektor muzeum. Pomysł udało się zrealizować dopiero w 2008 roku dzięki dofinansowaniu z budżetu Unii Europejskiej.

[opis pochodzi ze strony ]