Kościół św. Andrzeja został poświęcony w pierwszą niedzielę adwentu w roku 1789. Ceremonii dokonali pastorzy Marx i Brechner. W kronice Liebicha jako datę ukończenia budowy podaje się natomiast rok 1788.
Wiadomo, że nowa świątynia ewangelicka powstała w miejscu drewnianego kościoła, jaki istniał od kilku stuleci. Nowa świątynia była jednonawowa. Początkowo nie miała wieży. Zdecydowano się ją postawić, ponieważ w Namysłowie w owym czasie mieszkali wyznawcy religii protestanckiej. Zarówno narodowości polskiej jak i niemieckiej. Przy ołtarzu kościelnym po prawej i lewej stronie chowano zasłużonych protestanckich namysłowian oraz pastorów związanych z parafią św. Andrzeja.


Budowa kościoła wciąż jednak trwała, bowiem, jak już wspomniano, nie miał on wieży. Fakt ten postanowiono naprawić dopiero z początkiem XIX wieku, kiedy to podjęto decyzję o dobudowaniu wieży z dzwonnicą.
Jeszcze w 1812 roku na mocy królewskiego zarządzenia zostały podarowane dla św. Andrzeja dwa dzwony z klasztoru pofranciszkańskiego, które później stanowiły wyposażenie wieży. Budowę zakończono w 1819 roku.


Kościół swoją funkcję sakralną pełnił do 1946 roku. Próbowano potem w nim utworzyć salę koncertową, bądź przerobić go na instytucję kultury. Następnie stał pusty aż do 1962 roku, kiedy to ręce położył na nim partyjny aparat niszcząc jeden z piękniejszych zabytków miasta.
Dzisiaj jedynym śladem po kościele są widokówki oraz wymurowane niedawno fragmenty zarysu murów kościoła. W jego miejscu jest plac zabaw. Stoi też tabliczka upamiętniająca historię świątyni.
źródło: Nowa Trybuna Opolska z 28.01.2011r.