Neogotycki pałac wybudowany w latach 1848-1850, prawdopodobnie według projektu Karola Würtemberga dla Jana Nepomucena Niemojowskiego. Rozbudowywany w 1898 dla Wincentego Niemojowskiego. Posiada nieregularną bryłę o 2-3 kondygnacjach, z 4 narożnymi wieżami. Pałac otacza dobrze utrzymany park krajobrazowy o powierzchni 10,5 ha. W 1887 roku otoczono go częściowo strzyżonym żywopłotem z głogu, dzikiej róży i bzu. Zdewastowany w okresie PR-Lu oraz latach późniejszych. Wnętrza niegdyś bogato wyposażone dziś świecą pustkami. Po komnacie historycznej, salonie z bilardem czy bibliotece nie został żaden ślad. Według legendy w podziemiach pałacu schowana jest broń, która miała zostać przerzucona do ówczesnego Królestwa Polskiego. Tajemnice te nigdy nie zostały odkryte przez ówczesne władze pruskie. Nawet dzisiaj nie znamy całej prawdy na ten temat - rozbudowana sieć piwnic została zagruzowana. W pałacu bywały takie osobistości jak Lipscy, Skórzewscy, Jan Pruski, Teofil Morawski herbu Korab, Wit Górzeński czy Antoni Szczaniecki. Obecnie obiekt w rękach prywatnych, Wejście na teren parku jest możliwe za zgodą właściciela.