Budowę młyna przy ul. Starokościelnej rozpoczęto pod koniec XIX wieku a zakończono w roku 1910 i w tym samym roku rozpoczął działalność. Był to pierwszy parowy młyn w Tychach, dotąd na terenie miasta funkcjonowały jedynie młyny wodne, ale wraz z procesem rozrostu miasta przestały spełniać jego wymogi. Pierwsze umiejscowienie młyna zaplanowano po drugiej stronie ulicy, jednak z obawy przed bliskością Potoku tyskiego i podmokłego terenu budowę przeniesiono. Budowy młyna podjęła się firma "Andre&Felldner", której nazwa jest wciąż widoczna na ankrach budynku. Inicjały pierwszych właścicieli budynku - Jana i Wiktorii Drob, również były widoczne nad wejściem głównym, jednak nie przetrwały pod warstwą tynku położoną w czasach upaństwowienia młyna. W latach 20-tych XX wieku doprowadzono do niego prąd elektryczny i nadano nazwę "Tychowski młyn elektryczny". Nad główną bramą widoczna jest data 1910, chociaż napis ten różni się od oryginału. Po II wojnie światowej młyn stał się własnością państwową. Obecnie jest w rękach prywatnych.