|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 10 głosów | średnia głosów: 5.49
21 maja 2014 , Bednarska 28Skomentuj zdjęcie
|
Dodane: 1 lipca 2014, godz. 20:58:07 Autor zdjęcia: maj Rozmiar: 1600px x 1200px Licencja: CC-BY-SA 3.0 Aparat: COOLPIX P530 1 / 1250sƒ / 3.7ISO 1004mm
4 pobrania 1352 odsłony 5.49 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia maj Obiekty widoczne na zdjęciu Bednarska 28 więcej zdjęć (8) Architekt: Jakub Gay Zbudowano: 1841 Kamienica powstała w latach 1840-1841 dla Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności na należącej do niego działce przy ul. Bednarskiej, na tyłach gmachu Towarzystwa przy ul. Krakowskie Przedmieście 62. Powstała według projektu Jana Jakuba Gaya z przeznaczeniem na dom starców i kalek, który miał zostać przeniesiony z Woli Grzybowskiej – dwupiętrowy budynek o potężnej fasadzie z zaledwie pięcioma osiami okiennymi otrzymał wystrój neorenesansowy w formie XV-wiecznych pałaców florenckich z zastosowaniem elementów romantycznych. Parter budynku uwydatniono rustyką, w konsolach półokrągło zakończonych okien umieszczono płaskorzeźby aniołków trzymające tarcze z wizerunkiem Oka Opatrzności, fasadę zwieńczono zaś wydatnym gzymsem krosztynowym. W okresie międzywojennym w kamienicy znajdował się m.in. skład galanteryjny Ludwika Jastrzębskiego, pralnia chemiczna Juliana Kuczborskiego oraz firma pogrzebowa L. Fijewski. Kamienica nie została zniszczona podczas II wojny światowej, wymagała jedynie drobnych prac remontowych. W 1965 roku została wpisana do rejestru zabytków, w latach 1991-1992 została rozbudowana o facjaty. W kamienicy znajduje się obecnie między innymi klubokawiarnia Retrospekcja, w której od 2010 roku co roku odbywają się Varsavianistyczne Mistrzostwa Amatorów „Retroring”, kilka innych lokali gastronomicznych, a z ramienia Archidiecezji Warszawskiej praktykują tutaj egzorcyści. ul. Bednarska więcej zdjęć (295) Istniejąca już w XV wieku ulica Bednarska obecną nazwę otrzymała przed rokiem 1743. Wcześniej nazywana była Gnojową, gdyż służyła głównie do wywozu nieczystości z miasta. w latach 1775 - 1864 ulica była ważną arterią komunikacyjną jako droga dojazdowa do mostu łyżwowego zwanego Mostem Ponińskiego. Jej ranga zmalała wraz z otwarciem nowego mostu przy ul. Nowy Zjazd. W roku 1944 zabudowa ulicy uległa uszkodzeniu, i mimo wcześniejszych planów odbudowy po roku 1949 przystąpiono do barbarzyńskich rozbiórek wypalonych domów, projektowanych przez takie sławy jak Szymon Bogumił Zug, Alfons Kropiwnicki czy Fryderyk Albert Lessel. Odbudowano jedynie kilka domów, wprowadzając niepotrzebnie zmiany w ich wyglądzie. Luki wypełniła nowa zabudowa, nieźle zharmonizowana z historycznymi domami. Ulica jako założenie urbanistyczne jest w całości wpisana do rejestru zabytków - nr rej. 5 z 1.07.1965. Wikipedia |