Lokacja Kielc na prawie magdeburskim (1359-1364) oznaczała nie tylko ich prawne wyodrębnienie, lecz także przebudowę urbanistyczną. Zapewne wtedy nastąpiło przesunięcie centrum osadniczego z okolic placu św. Wojciecha na tereny obecnego Rynku, który powstał na skrzyżowaniu drogi wiodącej do kościoła oraz do dworu i spichlerzy biskupich, drogi Bodzańskiej i jej przedłużenia - drogi w kierunku Piotrkowa, zwanej Rdzańską. Ulice prowadzące z Rynku w kierunku południowym, przylegające do Wielkiego i Małego Pola otrzymały nazwy Wielka (Duża) i Mała.
Ulica Duża to jeden z głównych traktów komunikacyjnych starych Kielc, wytyczony w XVII wieku. Pierwotnie nosił nazwę ulicy Wielkiej (1668), następnie w związku z przeniesieniem do Kielc siedziby władz woj. krakowskiego, zmieniono nazwę na ulicę Krakowską. Na planie z 1882 r. figurują dwie nazwy: odcinek od Rynku do placu przed katedrą - Duża, dalej na terenach południowych - Krakowska. Nazwa Duża funkcjonowała przez wiele lat, przy jednoczesnym zaniku nazwy Krakowska. Po 1918 roku odcinek od placu Panny Marii nazwano aleją 3 Maja. W czasie okupacji Niemcy wprowadzili nazwę ulicy Bydgoskiej, następnie przemianowano ją bez prawa tłumaczenia na język polski na ulicę Strasse der Deutsche Wehrmacht. Od roku 1948 do 1993 nosiła nazwę Świerczewskiego.

Źródło: Album Kielecki. Starówka. Przewodnik cz. 1, R. Wrońska-Gorzkowska, E. Gorzkowski.