starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 10 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. kujawsko-pomorskie Toruń Stare Miasto ul. Małe Garbary Piernikarka

2 maja 2014 , Fragment pomnika toruńskiej piernikarki.

Skomentuj zdjęcie
Czy jemu też można przyznać status fotopieska? :)
2014-07-06 22:28:16 (11 lat temu)
Stenek
+1 głosów:1
do Marek W : Jasne! I chyba na niemal wieczne czasy ;-)
2014-07-06 22:33:21 (11 lat temu)
Marek W
Na stronie od 2011 czerwiec
14 lat 11 miesięcy 0 dni
Dodane: 6 lipca 2014, godz. 22:24:10
Autor zdjęcia: Marek W
Rozmiar: 1500px x 1074px
Aparat: E-620           
1 / 500sƒ / 5.6ISO 10042mm
0 pobrań
1172 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Marek W
Obiekty widoczne na zdjęciu
Piernikarka
więcej zdjęć (14)
Architekt: Tadeusz Porębski
Zbudowano: 2011
Na skrzyżowaniu ulic Królowej Jadwigi i Małe Garbary na Nowym Mieście uwagę zwraca stojąca pośrodku rzeźba - postać kobieca. To piernikarka toruńska. Spieszy z koszem pełnym najbardziej toruńskich pierników - "katarzynek". Figura upamiętnia oczywiście toruńskie tradycje piernikarskie sięgające XIV w., ale przede wszystkim nawiązywać ma niedalekiej fabryki pierników Gustava Weese'go założonej w 1751 r. przy ul. Strumykowej, sięgającej zapleczem do ul. Małe Garbary.
Rzeźba toruńskiej piernikarki - całkiem udane dzieło toruńskiego artysty Tadeusza Porębskiego - wykonano w 2011 r.
ul. Małe Garbary
więcej zdjęć (67)
Dawniej: Henryka Strobanda
ULICA MAŁE GARBARY
Zamieszkana była na ogół przez rzemieślników zajmujących się garbowaniem skóry i nazwę swą utrzymywała niezmiennie od średniowiecza, z wyjątkiem lat 1891-1920 i 1939-1945, kiedy nosiła imię zasłużonego dla miasta burmistrza Henryka Strobanda.
Na rogu z ul. Królowej Jadwigi stał niegdyś dom (nr 2), w którym urodził się Samuel Linde (1771-1847), autor wielkiego "Słownika języka polskiego", wydawanego w Warszawie w latach 1807-1814, o czym informuje umieszczona na fasadzie tablica pamiątkowa.
Stojąca obok późnogotycka kamienica (4/6) posiada ciekawą elewację z półkoliście sklepionymi trzema profilowanymi wnękami. Po przeciwnej stronie zachował się ozdobny wczesnobarokowy dom (nr 7) z XVII wieku, którego szczyt zdobią ornamenty okuciowe. Podobne elementy zdobnicze zastosowano na szczycie innej kamienicy (nr 19), sięgającej wprawdzie swymi początkami XV w., ale przebudowanej w połowie XVI w. w stylu renesansowym.