Ten dwupiętrowy budynek, częściowo drewniany, częściowo zaś wzniesiony z kamienia, pochodzi z roku 1935. Postawił go tutaj Karol Szyc, będący bratem dziedzica Białej Wielkiej. Po II wojnie młyn ten został upaństwowiony. Zdewastowany w latach PRL, z początkiem XXI wieku został odzyskany przez spadkobierców i po żmudnym remoncie ponownie uruchomiony. Jeszcze niedawno, napędzany wyłącznie nurtem spiętrzonej rzeczki Białki, produkował - jak kiedyś - różne gatunki mąki. Obiekt znajduje się na Szlaku Zabytków Techniki.