Kościół poewangelicki p.w. Świętego Franciszka z Asyżu z ok. 1600 r. Przebudowany w 1688 r. Najmniejsza świątynia tego typu na Pomorzu. Przejęty przez kościół katolicki w 1947 r. W 1985 r. dobudowano zakrystię. Struktura ścian obecnie głównie murowana z imitacją belek ryglowych. Kościół szachulcowy konstrukcji słupowo – ramowej. Salowy, bez wyodrębnionego prezbiterium z nawy, zamknięty prostokątnie. Zakrystia z boku nawy. Wieża od frontu, nadbudowana nad nawę. Zwieńczona hełmem w kształcie odwróconego kielicha. Dzwon barokowy z 1771 r., ufundowany przez Ewalda de Manteufell – Kiełpińskiego, odlany przez J. M. Meyera. Dach jednokalenicowy. Wewnątrz belka tęczowa z datą przebudowy „1688”. Ołtarz rokokowy z 2 poł. XVIII w. Ambona z XVIII w.