Skanalizowanie miasta nastąpiło w 1897 r., jednak nie obejmowało ono wszystkich przedmieść i dzielnic. W lewobrzeżnej części miasta tylko dzielnica Saska Kępa, Kamieniec i część Brandysa uregulowano, natomiast później rozbudowaną część Brandys z Sibicą dopiero w okresie międzywojnia. Główny kolektor kanału dla lewobrzeżnych przedmieść znajdował się w pobliżu Strzelnicy na ul. Strzelniczej, który prowadził Theresienstrasse przecinając Illichstrasse. Dalej prowadził wzdłuż Hoheneggergasse, gdzie przecinał Saską Kępę i dalej skręcając w kierunku Hasnerstrasse i następnie Viaductstrasse. Przed wiaduktem ponownie skręcał i prowadził równolegle z nasypem kolejowym do Albrechtsallee, gdzie mijał tzw. dwór Konteszyniec. Dalej przecinał Kolej Północną Cesarza Ferdynanda (w miejscu rozgałęzienia linii kolejowej) prowadząc następnie wzdłuż Kolei Koszycko-Bugumińskiej aż do ujścia rzeki Olzy niedaleko rampy kolejowej na Brandysie. Do opisywanego kanału podłączał się zbudowany w 1903 r. na wysokości wiaduktu kolejowego w Alejach kanał prowadzący od ul. Grabińskiej. W podobny sposób łączył się kanał prowadzący od ul. Frydeckiej i Jabłonkowskiej, który łączył się z kanałem pod wiaduktem kolejowym przy ul. Wiaduktowej. Rury betonowe dostarczała firma betoniarska Pittel & Brausewetter . W tym czasie w prasie lokalnej skarżono się, iż prace ziemne wykonywały również kobiety, w dodatku za niższą stawkę aniżeli mężczyźni. Kanalizację oraz wodociąg do Sibicy wykonały firmy Wicherek (tylko część) oraz Bajer i Brzeżek w 1933 r.