Historyczna budowla – niezależnie od epoki, w której powstała – ma cechy przestrzeni romantycznej, w której najpełniej spełniają się oczekiwania współczesnych turystów, pragnących uwolnienia się od rzeczywistości i jej codziennej rutyny.
Atmosfera w nich jest z pewnością inna niż w hotelach należących do dużych sieci. Nowi właściciele stają się niejako kontynuatorami tradycji gościnności i otwartości. Trudno odtworzyć w pełni klimat sprzed lat, ale dobrze gdy udaje się to choć w części.

Niewątpliwie do takich obiektów należy budynek dawnego hotelu „Dworcowego” , gdzie ostatnim właścicielem w okresie międzywojennym był Franciszek Kądziela. Po wojnie budynek przeszedł w ręce Wincentego Brzezińskiego a od 1958 r. dysponował nim skarb państwa. Od 1993 r. wojewódzki konserwator zabytków, wybudowany w pierwszych latach XX w. budynek wpisał do rejestru zabytków.


Budynek wzniesiony na przełomie XIX/XX w. użytkowany, jako dom mieszkalny i hotel. W fasadzie frontowej zachował formy historyzujące, nawiązujące do klasycyzmu. Frontową elewację budynku ozdabiają m.in. ryzality, pilastry, gzymsy, fryzy, bonie, płyciny podokienne imitujące balustradki oraz kute balkony w formie koszy.