starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 18 głosów | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
To jest widok ze skrzyżowania Marszałkowskiej z Królewską w kierunku PAST-y. Po prawej za słupem ogłoszeniowym powinny być ruiny gmachu Giełdy.
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: .........
2014-07-15 16:09:45 (11 lat temu)
do Rado-NDM: Dzięki za przypisanie!
2014-07-15 16:20:48 (11 lat temu)
mirekjot
+1 głosów:1
To nie jest zdjęcie z 1939. Po 1 lipca 1941, decyzją ówczesnego dyrektora SVB Warschau (MZK) Alertza wagony tramwajowe zaczęto malować na żółto-czerwono i takie tu mamy.
2014-09-13 19:16:12 (11 lat temu)
labeo7
Na stronie od 2010 maj
15 lat 11 miesięcy 29 dni
Dodane: 15 lipca 2014, godz. 15:52:49
Rozmiar: 1400px x 926px
74 pobrań
4811 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia labeo7
Obiekty widoczne na zdjęciu
Tramwaje w Warszawie
więcej zdjęć (300)
Zbudowano: 1866/1908

Wszystko o komunukacji miejskiej w Warszawie.



Cenne źródło: 

https://sh-tras...asywlatach.htm"
target="_blank">
https://sh-tras...asywlatach.htm<
/a>


PAST-a
więcej zdjęć (67)
Architekt: Bronisław Brochwicz-Rogoyski
Wykonawca: Władysław Czosnowski
Inwestorzy: Henrik Tore Cedergren , Ericsson
Zbudowano: 1906-1908
Dawniej: Wieża Cedergrena
Zabytek: 757 z 01.07.1965

PAST (Polska Akcyjna Spółka Telefoniczna) – pierwszy warszawski wysokościowiec powstały jeszcze w czasach zaboru rosyjskiego, zaprojektowany przez Bronisława Brochwicz-Rogoyskiego. Budynek przypominający średniowieczną wieżę zamkową (modernistyczny nowy historyzm inspirowany średniowieczem), o nowoczesnych secesyjnych wnętrzach zbudowany został na ulicy Zielnej w latach 1906-1908 dla szwedzkiego Towarzystwa Akcyjnego Telefonów "Cedergren" (nosił wtedy także jego nazwę) jako drugi budynek centrali telefonicznej. Jego wysokość od podstawy fundamentów do szczytu wynosiła 51 m. Był to wtedy najwyższy budynek w całym Imperium Rosyjskim, najwyższy mieszkalny w Europie, oraz jedna z pierwszych tego typu konstrukcji żelbetowych na kontynencie. Mieścił w wieży osiem wysokich pięter. Po wygaśnięciu koncesji w 1922 r. budynek przejęła Polska Akcyjna Spółka Telefoniczna i dzięki temu znany jest on do dziś jako PAST-a.



Miano najwyższej budowli w Polsce nosił do 1934 r., kiedy oddano do użytku katowicki Drapacz Chmur oraz stołeczny wieżowiec towarzystwa ubezpieczeniowego Prudential.



W czasie wojny budynek PAST-y zasłynął z zaciętych walk jakie toczyły się o niego podczas powstania warszawskiego. Budynek był bardzo silnie broniony przez Niemców. Walki powstańcze o zdobycie gmachu trwały od 2 do 20 sierpnia. Zostały zakończone sukcesem, jednak sam budynek został bardzo poważnie zniszczony.



Obecnie budynek stoi odbudowany z pewnymi zmianami. Usunięto obecne przed wojną zwieńczenia w postaci blank (niczym w obronnej fortecy), jest podzielony na 11 pięter – łącznie z dobudowanym szklanym kioskiem na dachu, przebudowano i skuto zdobienia z części tylnej, zawierającej klatkę schodowa.



9 listopada 2000 został przekazany środowiskom kombatanckim, w których imieniu budynkiem administruje Fundacja Polskiego Państwa Podziemnego. Na zorganizowanej uroczystości premier Jerzy Buzek przekazał symbolicznie klucze do budynku prezesowi Zarządu Głównego Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, ppłk Stanisławowi Karolkiewiczowi, a także akt notarialny. Kombatanci zameldowali obecność, odczytano apel poległych. Obecne były liczne poczty sztandarowe. Budynek był bogato przyozdobiony flagami, jego elewacje oświetlały szperacze przeciwlotnicze, po zakończeniu odbył sie pokaz sztucznych ogni. Wśród oficjeli byli obecni także m. in. wojewoda mazowiecki Antoni Pietkiewicz, minister spraw zagranicznych Władysław Bartoszewski, ministrowie Jacek Taylor i Jerzy Woźniak z Urzędu ds. Kombatantów, biskup polowy Wojska Polskiego, gen. Sławoj Leszek Głódź.



W sierpniu 2003 na dachu budynku ustawiono Znak Polski Walczącej (kotwicę), wykonała ją wyłoniona w przetargu firma ABIS NEON Plast, której kierownictwo w hołdzie powstańcom zrezygnowało z pieniędzy należnych za wykonaną pracę. Znak jest wykonany z aluminium, pomalowany za złoto i podświetlany po zmroku. Ma 4 metry szerokości i 6 metrów wysokości. Jego formę zaprojektował architekt i żołnierz AK Jacek Cydzik.



Na ostatnim piętrze budynku znajduję się taras widokowy. Został on zorganizowany w październiku 2003 roku z inicjatywy i na koszt firmy Boom, wynajmującej w budynku pomieszczenia.


Zbudowano: 1856-63
Zlikwidowano: 1939
ul. Zielna
więcej zdjęć (448)
ul. Królewska
więcej zdjęć (2771)
Ulica Królewska – jedna z ulic warszawskiego Śródmieścia, ma długość ok. 1,1 km.
Ulica rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania z Krakowskim Przedmieściem i biegnie na zachód przecinając Pasaż Niżyńskiego, by dalej kreślić południową pierzeję pl. Józefa Piłsudskiego. Po przejściu przez plac, krzyżuje się z ulicami: Mazowiecką, bpa Juliana Burschego i Marszałkowską, a kończy swój bieg na Granicznej, gdzie rozwidla się na ulice Grzybowską i Twardą.
Powstała w okresie kluczowego rozwoju staromiejskiej części Warszawy, a więc najpewniej w okresie XVI - XVII wieku. Od samego początku łączyła Trakt Królewski z Grzybowem. W XVIII w. na rogu Marszałkowskiej i Królewskiej znajdowała się otwarta w 1784 r. Operalnia, pierwszy w Polsce teatr zawodowy. W 1816 roku na tyłach ulic Królewskiej i Marszałkowskiej powstało targowisko przeniesione z Pociejowa (później w tym miejscu stanęła kamienica Hersego). W 1820 roku teren na nowo został zadrzewiony i otrzymał nazwę placu Zielonego. 26 marca 1908r. ulicą Królewską pojechał pierwszy w stolicy elektryczny wóz tramwajowy, obecnie żaden tramwaj nie kursuje ta ulicą, jednak nadal można zauważyć na ulicy tory wystające przez rozjechany asfalt. Pierwszy autobus pojawił się tutaj w 1957 roku - był to autobus 106. W okresie międzywojennym znajdował się tutaj gmach Giełdy Państwowej.
Przy ul. Królewskiej 11 znajduje się (niegdyś prestiżowy w całym kraju) Hotel Sofitel Victoria, a pod numerem 19. XI Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Reja.