Dzisiejszy kościół filialny Podwyższenia Krzyża Świętego jest późnoromańską świątynią powstałą w latach 1220 – 1230. Otaczający ją niewysoki kamienny murek, w ciąg którego wkomponowane zostały szczupłe okienka strzelnicze oraz cztery narożne basteje, datowany jest na wiek XVII. Ważnymi elementami wystroju świątyni są całopostaciowe płyty nagrobne z lat 1580-1632. W owym czasie kościół należał do ewangelików. Rząd sześciu nagrobków figuralnych umieszczony jest na zewnątrz kościoła po stronie północno-zachodniej. Nagrobki we wnętrzu pokryte są warstwą wapna.
„Komisja Prowincji Śląskiej przyznała pomoc na odnowienie średniowiecznych nagrobków. Podczas prac konserwatorskich nie wzięto pod uwagę udzielonych rad”, czytamy w V raporcie konserwatora zabytków Prowincji Śląskiej za lata 1903-1904. Wskazuje to na problemy, które do dzisiaj są aktualne. Z jednej strony zachowanie grobów, które oczywiście powinny zostać na swoim miejscu oraz uznanie dla ich wartości od wielu już wieków. Z drugiej zaś - niewłaściwe obchodzenie się z nimi.
Za: