Narożna willa przypisana była do dzielnicy Kamieniec z numerem konskrypcyjnym 9. Numer posesji był podwójny: dla ówczesnej Erzh. Christinegasse był to nr 1, zaś dla Alei arc. Albrechta nr 16. Zbudowana została w 1899 r. na miejscu starego budynku, który należał do Adama Sikory. Projekt przygotował wiedeński architekt Julius Mayreder w 1898 r. Kunsztowne ogrodzenie posesji zaprojektował w 1901 r. Fritz Fulda. W tym samym roku powstał projekt gołębnika i fontanny, który miał staną w narożniku ogrodu. Projekt przygotował Eugen Fulda, jednak najprawdopodobniej nie został on zrealizowany. W 1917 r. również za sprawą Eugena Fuldy powstał projekt zagospodarowania pasma zieleni, który biegł wzdłuż ogrodzenia od strony sąsiedniej posesji z wykorzystaniem miejsc odpoczynku oraz niedużego obiektu z tarasem. Pierwszym właścicielem willi był Fritz Fulda i to aż do swej śmierci w 1909 r. W późniejszym okresie posiadali ją jego synowie Walter - członek zastępstwa gminnego w Czeskim Cieszynie (1877-1927) oraz budowniczy Eugen Fulda (1872 - 1942), którzy byli aktywnymi niemieckimi działaczami politycznymi, a także Gisela Hoffmann i Luisa Steingass. W willi krótko mieszkał Franciszek Ferdynand Habsburg podczas jego pobytu w Cieszynie na początku lipca 1916 r. Od 7 października 1938 r. mieścił się tu niemiecki konsulat. Konsulem był von der Damera, który pośredniczył w kontaktach pomiędzy cieszyńskimi henleinowcami a instytucjami III Rzeszy. Informował bardzo szczegółowo o wszystkim, co działo się w Cieszynie, przekazywał wiadomości miejscowym Niemcom, opracowywał informacje do specjalnych biuletynów za pośrednictwem Konsulatu Generalnego w Katowicach przekazywał do ambasady niemieckiej w Warszawie, a stamtąd do Ministerstwa Spraw Zagranicznych w Berlinie. Najprawdopodobniej w tym okresie przebudowano tzw. ogród zimowy. Parę dni przed rozpoczęciem wojny planowano wysadzić willę w ramach prowokacji Niemców cieszyńskich. Ostatecznie z tego planu zrezygnowano. Wysadzono tylko pomnik Hassego oraz Schillera. Współcześnie służy celom edukacyjnym jako przedszkole. Budynek posiada dwa szczyty o raz narożną kopułę. Szczyt od ul. Al Masaryka posiada stylizowany motyw zegara słonecznego. Szczyt od ul. Trzanowskiego posiada inskrypcję zapisaną pismem gotyckim: "Wer da baut an Markt und Strassen, muss Neider und Narren reden lassen" – Riehl, Naturgeschichte des Volks, III, 188. - cytat z Historii naturalnej ludzkości Riehla. W tłumaczeniu: "Kto buduje przy rynkach i ulicach, musi nasłuchać się zazdrośników i głupców".

W roku 1813 na polecenie księcia Alberta Sasko Cieszyńskiego nadleśniczy Dünnbier założył park w dzielnicy Saska Kępa na rzucie trójkąta. Osie kompozycyjne stanowiły trzy promieniste aleje, których widokowym zamknięciem był taras z doryckim portykiem, zlokalizowany w narożniku Pałacu Myśliwskiego na cieszyńskiej Górze Zamkowej. Park ten pierwotnie przeznaczony został pod budowę kolonii jednopiętrowych domów dla urzędników zarządzających majątkiem Habsburgów. Szeroką aleję obsadzono w części środkowej licznymi drzewami (kasztanowce, lipy, drzewa akacjowe itp.)i krzewami, z wyznaczonymi ścieżkami spacerowymi w stylu angielskim, wśród których ukryty był posąg św. Jana Nepomucena, kapliczka z czerwonej cegły oraz secesyjny pomnik Fryderyka Schillera z białego kararyjskiego marmuru. W XIX wieku aleja obudowana została wieloma reprezentacyjnymi eklektycznymi willami, położonymi w ogrodach ozdobionych nieodłącznymi magnoliami. W początkowym odcinku Alei zbudowano w 1874 roku dwa dwupiętrowe domy na mieszkania pracowników i biura dyrekcji arcyksiążęcej Komory Cieszyńskiej. W okresie okupacji hitlerowskiej budziły powszechną grozę, gdyż mieściło się w nich gestapo. W parku często grywała orkiestra wojskowa, dla której wzniesiono drewniany pawilon muzyczny. W 1925 r. wprowadzono zakaz przejazdu powozów konnych, by stukanie kopyt nie przeszkadzało nauczaniu w pobliskich szkołach. Rozporządzenie to było stosowano już w czasach przedpodziałowych. Po podziale Cieszyna, aleja arc. Albrechta (nazwa Erzherzog Albrechtsallee odnosi się do arcyksięcia Albrechta Fryderyka Habsburga) przemianowywano parokrotnie: Pierwsza propozycja była: Benešova aleje, jednak ostatecznie w latach 1920 aż 1925 wybrano Masarykova aleje (początkowo Masarykovo stromořadí - czasami stosowano jeszcze w 1929), 1925 aż 1938 Masarykovy sady, 1938 aż 1939 aleja Prezydenta Mościckiego, 1939 aż 1945 park Schillera, 1945 aż 1989 aleje Gorkiego, od 7 lutego 1990 r. po współczesność aleja Masaryka. W wydawanym od 1894 r. czesko-języcznym tygodniku Noviny Těšínské stosowano na przemian nazwę Albrechtovo stromořadí lub Albrechtova alej. Patrz również opis parku w kronice miejskiej. Aleje były własnością Komory Cieszyńskiej.
W 1994 r. przeprowadzono rewitalizację parku. Zanim zasypano most zalewowy do budynków wchodziło się po stopniach.