starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 6

Polska woj. kujawsko-pomorskie Bydgoszcz Stare Miasto Stary Rynek Pomnik Walki i Męczeństwa Ziemi Bydgoskiej

1963 , Kamienice stające przy ulicy Niedźwiedzia. Z lewej strony widoczna ulica Batorego wychodząca ze Starego Rynku. Plac po zachodniej stronie przed ratuszem jeszcze pusty, w 1969 r. stanął tam pomnik Walki i Męczeństwa Ziemi Bydgoskiej.

Skomentuj zdjęcie
labeo7
Na stronie od 2010 maj
16 lat 2 miesiące 2 dni
Dodane: 22 lipca 2014, godz. 18:56:18
Rozmiar: 1600px x 1144px
12 pobrań
1824 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia labeo7
Obiekty widoczne na zdjęciu
pomniki
Architekt: Franciszek Masiak
Zbudowano: 1969
Pomnik Walki i Męczeństwa Ziemi Bydgoskiej (na Starym Rynku). Pomnik projektu prof. Franciszka Masiaka z Warszawy odsłonięty 5.IX.1969r., w miejscu kaźni bydgoszczan we wrześniu 1939r. Przedstawia wykonaną z brązu grupę postaci w momencie egzekucji. Za pomnikiem szaniec (3,5m wys. i ok. 30m długości) z piaskowca z nazwami miejsc walk i straceń na Pomorzu i Kujawach w latach 1939-1945.

źródło :
Stary Rynek
więcej zdjęć (566)
ul. Niedźwiedzia
więcej zdjęć (10)
Położenie

Ulica znajduje się w środkowo-zachodniej części Starego Miasta. Rozciąga się w przybliżeniu na kierunku wschód-zachód, od Starego Rynku do ul. Jezuickiej. Jej długość wynosi ok. 70 m.

Historia

Ulica Niedźwiedzia została wytyczona w połowie XIV wieku podczas kształtowania bydgoskiego miasta lokacyjnego. Łączyła ona południowo-zachodni narożnik Starego Rynku z ul. Jezuicką (Kościelną), a po wybudowaniu mostu na Młynówce możliwe było przejście dalej na zachód w kierunku Wyspy Młyńskiej.

W XVII-XVIII wieku większa część domów w czworoboku dzisiejszych ulic: Farnej, Jezuickiej, Niedźwiedziej i Starego Rynku należała do zakonu jezuitów[1]. Około roku 1640 jedno skrzydło tego czworoboku na Rynku zostało zamknięte bryłą kościoła jezuickiego oraz zabudowaniami kolegium. Podczas potopu szwedzkiego (1655-1660) większa część domów została spalona, a wiele innych stało pustką z powodu ucieczki mieszkańców przed zarazą[1].

Z planu miasta sporządzonego w 1774 r. przez pruskiego geometrę Gretha wynika, że na 9 istniejących wówczas parceli przy ulicy, pustych było 3, w tym narożna z ul. Jezuicką. Północną pierzeję zajmowały budynki kolegium jezuickiego, a także znajdował się tu główny wjazd na dziedziniec kolegium. Wszystkie ubytki zabudowy zostały uzupełnione do 1800 r. Z planu miasta z 1876 r. wynika, że w południowej pierzei ulicy stało 5 kamienic, a w północnej 3. Zmieniono również lokalizację wjazdu na dziedziniec dawnego kolegium (w tym czasie gimnazjum królewskiego) z ul. Niedźwiedziej na ul. Farną.

W 1940 r. na skutek zarządzenia hitlerowskich władz okupacyjnych z kreisleiterem NSDAP, nadburmistrzem Wernerem Kampe na czele, wyburzono zachodnią pierzeję Starego Rynku wraz z kościołem pojezuickim. Planowany przez hitlerowskie władze nowy ratusz bydgoski nie został zrealizowany, zaś po dawnej zabudowie pozostał skwer. Od tego czasu wschodnia część ulicy Niedźwiedziej nie posiada północnej pierzei i widoczna jest ze Starego Rynku.

W 1974 r. na podstawie uchwały WRN, rozpoczęto rewaloryzację fragmentów Starego Miasta w Bydgoszczy. Podjęte przedsięwzięcia na ulicy Niedźwiedziej dotyczyły uporządkowania sieci handlowej oraz przywrócenia witrynom sklepowym charakteru staromiejskiego. Przy ul. Niedźwiedzia 3 ulokowano sklep filatelistyczny, w kamienicy nr 5 powstał bar bistro, a w nr 7 kwiaciarnia i sklep cukierniczy „Jutrzenki”. Największe przeobrażenie przeszedł zespół budynków przy ul. Niedźwiedzia 9 i 11, gdzie umieszczony na fasadzie niedźwiedź patronował odtąd stylowej kawiarni[2]. Modernizacja nawierzchni ulicy została ujęta w Planie Rewitalizacji Bydgoszczy [3].
Nazwy

Ulica w przekroju historycznym posiadała następujące nazwy[4]:

XVI w. - I poł. XVIII w. – platea transversalis
1800-1920 - Bärenstraße
1920-1939 - Niedźwiedzia
1939-1945 - Bärenstraße
od 1945 - Niedźwiedzia

Architektura

Pierzeje ul. Niedźwiedzia stanowią w większości kamienice wzniesione od końca XVIII do początku XX wieku, noszące ślady późniejszych przebudów. Po północnej stronie ulicy wyróżnia się XVII-wieczny budynek ratusza, dawnego kolegium jezuickiego.

źródło: wikipedia