Kaplica cmentarza komunalnego na Koznanowie została zbudowana według projektu Richarda Konwiarza w roku 1933, a oddana do użytku w styczniu roku 1934. Znajdowała się w centralnej części cmentarza, a jej główna oś zorientowana była w kierunku północ-południe.
Centralnym elementem bryły była przykryta płaskim drewnianym stropem sala doświetlana z obu boków dużymi prostokątnymi oknami o kwadratowych podziałach. Miała rozmiary 8 x 10 m i wysokość 6,5 m. W ścianie południowej ponad ołtarzem wisiał mosiężny krucyfiks wykonany przez Hermanna Diesenera. Przed ołtarzem umieszczono elektrycznie napędzany katafalk z pomocą, którego wwożono z piwnicy trumny z ciałami zmarłych. W piwnicy znajdowała się kostnica i sala obdukcji. Od południa do budynku przylegała niższa i szersza część z osobnym wejściem. Wewnątrz znajdowały się: mniejsza kaplica, pomieszczenie dla duchownego oraz inne pomieszczenia gospodarcze i toalety. Od północy do kaplicy przylegała wyższa część w postaci stylizowanego westwerku z dwiema pseudowieżyczkami, w których umieszczono elektrycznie uruchamiane dzwony. Główne wejście w ścianie północnej zaznaczone było przedsionkiem, zostało ujęte w dwa ramiona wachlarzowo rozstawionej kolumnady posadowionej na czterech stopniach. Całość była gładko tynkowana i została pomalowana na biało.
Kaplica, która nie doznała wielkich zniszczeń w roku 1945, została rozebrana pod koniec lat sześćdziesiątych w czasie likwidacji cmentarza kozanowskiego.