starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 5.37
 | Polska › woj. śląskie › powiat tarnogórski › Tarnowskie Góry › Śródmieście - Centrum › ul. Legionów › Pałac w Karłuszowcu › Figura św. Jana Nepomucena |
13 sierpnia 2014 , Pałac w Karłuszowcu mieszczący Edukacyjne Centrum Ubioru i Rzemiosła - posag św. Jana Nepomucena stojący przy wejściu głównym.
Skomentuj zdjęcie
ZPKSoft
 Św. Jan Nepomucen 2014-08-17 12:13:43 (11 lat temu)
do ZPKSoft: Dziękuje poprawiłem. 2014-08-17 12:20:14 (11 lat temu)
do piotr brzezina : A gdzie tu ten pałac? Powinieneś zrobić osobny obiekt dla takich rzeźb. 2014-08-17 12:22:27 (11 lat temu)
do pawulon: Myślałem że wystarczy dać w opisie . Dodam w osobnym obiekcie. 2014-08-17 12:31:13 (11 lat temu)
do piotr brzezina : Pomnikom, figurom wotywnym itp. tworzymy osobne obiekty, mogą być w ramach obiektu głównego, ale tylko jeśli znajdują się na jego terenie. 2014-08-17 12:39:04 (11 lat temu)
do pawulon: Ja bym zostawiła w obiekcie pałacu , bo w opisie obiektu mamy "za bramą wjazdową ustawione są ufundowane przez hrabinę Leopoldynę figury św. Floriana i św. Jana Nepomucena.' Czyli są na terenie obiektu. 2014-08-17 14:33:17 (11 lat temu)
pawulon
+1 głosów:1 do ZPKSoft: Czyli powinno być jako podobiekt pałacu ;) 2014-08-17 14:58:15 (11 lat temu)
ZPKSoft
+1 głosów:1 do pawulon: Może ale nie musi :-) 2014-08-17 15:05:36 (11 lat temu)
pawulon
+1 głosów:1 do ZPKSoft: Powinno, będzie większy porządek ;) 2014-08-17 15:20:55 (11 lat temu)
pawulon
+1 głosów:1 do ZPKSoft: O, już każda figura ma swój obiekt, i teraz na mapie widać gdzie się która znajduje ;) 2014-08-17 15:26:55 (11 lat temu)
|
|
Na stronie od 2011 listopad
14 lat 6 miesięcy 15 dni |
Dodane: 17 sierpnia 2014, godz. 12:09:38
Autor zdjęcia: piotr brzezina
Rozmiar: 729px x 1100px
Licencja: CC-BY-SA 3.0 Aparat: NIKON D5100
1 / 125sƒ / 5.6ISO 20018mm
6 pobrań 1403 odsłony 5.37 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia piotr brzezina
Obiekty widoczne na zdjęciu
Pałac w Karłuszowcu
więcej zdjęć (8)
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1750
Dawniej: Schloss Carlshof
Zabytek: A/1481/92 z 6. sierpnia 1992
Pałac w Karłuszowcu - zabytkowy obiekt w Tarnowskich Górach, w dzielnicy Śródmieście. Teren ograniczony ulicą Legionów, ulicą Ogrodową i ulicą Karłuszowiec.
Historia
Karłuszowiec (niem. Carlshof) niegdyś był poza granicami Tarnowskich Gór. Tereny te w połowie XVII wieku zakupił Alexander Cucher (od niego wzięła się nazwa zwyczajowa majątek cucherowski) i założył swoje gospodarstwo. Około 1700 pojawiła się nazwa Majątek "Dorota" od imienia kolejnej właścicielki.
W 1745 roku dobra te zakupił hrabia Franciszek Ludwik z bytomskiej linii Henckel von Donnersmarck. Szukał on nowej siedziby, bowiem wcześniej skonfiskowano mu siedzibę w bytomskim ratuszu. Hrabia powiększył folwark oraz przebudował dwór na pałac. Prawdopodobnie nazwa Karłuszowiec (Carlshof) pochodzi od imienia ojca hrabiego - Karola Józefa. W pałacu znajdowały się: dom dla rodziny hrabiego, siedziba zarządu majątku oraz kaplica. Proboszcz tarnogórski toczył jednak spór z proboszczem tarnowickim o to, któremu ma podlegać kapelan. Sąd biskupi uznał, ze tarnogórskiemu.
Franciszek Ludwik zmarł w 1768, a spadkobiercą został jego młodszy brat Łazarz III. Zamieszkał on jednak z rodziną w pałacu w Siemianowicach. W rezydencji na Karłuszowcu pozostała wdowa, hrabina Leopoldyna von Sobeck und Kornitz, która zmarła w 1792 r.
Kolejnymi mieszkańcami na Karłuszowcu była rodzina de La Valette d’Uclaux spokrewniona zarówno z rodziną Henckel von Donnersmarck jak i z rodziną von Sobeck und Kornitz. W 1863 r. po wygaśnięciu rodu hrabiów de La Vallete d'Uclaux, Donnermarckowie przenieśli do Karłuszowca zarząd swoich dóbr (wcześniej był w Siemianowicach). W XIX wieku wokół pałacu powstał park, oficyna, budynek mieszkalny dla urzędników zarządu dóbr oraz okazała willa dla administratora dóbr.
W 1924 roku Karłuszowiec administracyjnie wcielono do Tarnowskich Gór, a w okresie wojennym mieściła się tu dyrekcja spółki The Henckel von Donnersmarck-Beuthen Estates Limited. W części pomieszczeń urządzono mieszkanie dla ks. Pawła Sapiehy, który mieszkał w nim wraz z poślubioną wtedy małżonką Virgilią Peterson w latach 1933-1936. Tam swe pierwsze lata życia spędziła ich pierworodna córka Maria Krystyna.
Obecnie w pałacu mieści się Edukacyjne Centrum Ubioru i Rzemiosła, w willi administratora przedszkole, a w budynkach północnych zakład pulmonologii. Za bramą wjazdową ustawione są ufundowane przez hrabinę Leopoldynę figury św. Floriana i św. Jana Nepomucena.
Literatura
* A. Kozłowski, Zmienne losy Karłuszowca, w: Montes Tarnovicensis, nr 11/2003;
* A. Kuzio-Podrucki, Hrabia z Karłuszowca, w: Montes Tarnovicensis, nr 8/2001;
* A. Kuzio-Podrucki, Karłuszowiec - Bibiela. Sapiehowie, w: Montes Tarnovicensis, nr 15/2004
* A. Kuzio-Podrucki, La Valette d’Uclaux. Panowie z Karłuszowca, w: Montes Tarnovicensis, nr 11/2003
* M. Sapieżyna, My i nasze Siedliska, Kraków 2003
Źródło: [ Wikipedia]. Autorzy: [ Wikipedyści]. Licencja: [ CC-BY-SA-3.0].
Historia
Karłuszowiec (niem. Carlshof) niegdyś był poza granicami Tarnowskich Gór. Tereny te w połowie XVII wieku zakupił Alexander Cucher (od niego wzięła się nazwa zwyczajowa majątek cucherowski) i założył swoje gospodarstwo. Około 1700 pojawiła się nazwa Majątek "Dorota" od imienia kolejnej właścicielki.
W 1745 roku dobra te zakupił hrabia Franciszek Ludwik z bytomskiej linii Henckel von Donnersmarck. Szukał on nowej siedziby, bowiem wcześniej skonfiskowano mu siedzibę w bytomskim ratuszu. Hrabia powiększył folwark oraz przebudował dwór na pałac. Prawdopodobnie nazwa Karłuszowiec (Carlshof) pochodzi od imienia ojca hrabiego - Karola Józefa. W pałacu znajdowały się: dom dla rodziny hrabiego, siedziba zarządu majątku oraz kaplica. Proboszcz tarnogórski toczył jednak spór z proboszczem tarnowickim o to, któremu ma podlegać kapelan. Sąd biskupi uznał, ze tarnogórskiemu.
Franciszek Ludwik zmarł w 1768, a spadkobiercą został jego młodszy brat Łazarz III. Zamieszkał on jednak z rodziną w pałacu w Siemianowicach. W rezydencji na Karłuszowcu pozostała wdowa, hrabina Leopoldyna von Sobeck und Kornitz, która zmarła w 1792 r.
Kolejnymi mieszkańcami na Karłuszowcu była rodzina de La Valette d’Uclaux spokrewniona zarówno z rodziną Henckel von Donnersmarck jak i z rodziną von Sobeck und Kornitz. W 1863 r. po wygaśnięciu rodu hrabiów de La Vallete d'Uclaux, Donnermarckowie przenieśli do Karłuszowca zarząd swoich dóbr (wcześniej był w Siemianowicach). W XIX wieku wokół pałacu powstał park, oficyna, budynek mieszkalny dla urzędników zarządu dóbr oraz okazała willa dla administratora dóbr.
W 1924 roku Karłuszowiec administracyjnie wcielono do Tarnowskich Gór, a w okresie wojennym mieściła się tu dyrekcja spółki The Henckel von Donnersmarck-Beuthen Estates Limited. W części pomieszczeń urządzono mieszkanie dla ks. Pawła Sapiehy, który mieszkał w nim wraz z poślubioną wtedy małżonką Virgilią Peterson w latach 1933-1936. Tam swe pierwsze lata życia spędziła ich pierworodna córka Maria Krystyna.
Obecnie w pałacu mieści się Edukacyjne Centrum Ubioru i Rzemiosła, w willi administratora przedszkole, a w budynkach północnych zakład pulmonologii. Za bramą wjazdową ustawione są ufundowane przez hrabinę Leopoldynę figury św. Floriana i św. Jana Nepomucena.
Literatura
* A. Kozłowski, Zmienne losy Karłuszowca, w: Montes Tarnovicensis, nr 11/2003;
* A. Kuzio-Podrucki, Hrabia z Karłuszowca, w: Montes Tarnovicensis, nr 8/2001;
* A. Kuzio-Podrucki, Karłuszowiec - Bibiela. Sapiehowie, w: Montes Tarnovicensis, nr 15/2004
* A. Kuzio-Podrucki, La Valette d’Uclaux. Panowie z Karłuszowca, w: Montes Tarnovicensis, nr 11/2003
* M. Sapieżyna, My i nasze Siedliska, Kraków 2003
Źródło: [ Wikipedia]. Autorzy: [ Wikipedyści]. Licencja: [ CC-BY-SA-3.0].
ul. Legionów
więcej zdjęć (49)