W północno-zachodniej części rynku na czworobocznym cokole wznosi się wykonana z marmuru i kamienia piaskowego wysoka kolumna dorycka, na szczycie której znajduje się figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem.
Kolumna została ufundowana mocą zapisu testamentowego przez notariusza miejskiego i rajcę Piotra Ortmana, gdzie wykonawcą jego ostatniej woli była żona – Elżbieta z domu Nentwig. Zabytek, wzorowany na kolumnie monachijskiej, wyszedł spod dłuta Jana Österreicha i został wzniesiony dla upamiętnienia ofiar epidemii dżumy z 1624 roku przypuszczalnie w miejscu masowej mogiły.
Prudnicka marmurowa kolumna koryncka została zwieńczona figurą Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Maryja w prawej ręce dzierży berło, lewą podtrzymuje Dzieciątko, a na jej skroniach spoczywa korona. Prawa dłoń Jezusa złożona jest w geście błogosławieństwa, gdy lewa trzyma monarsze jabłko. Poniżej w narożach postumentu umieszczone zostały figury Anioła Stróża z dzieckiem oraz trzech archaniołów: Gabriela z lilią, Rafała z rybą i Michała pokonującego diabła. W podstawie zabytku znajdują się cztery płaskorzeźbione tonda wyobrażające: Pietę, św. Józefa z Dzieciątkiem, św. Annę z Maryją oraz św. Jana Nepomucena.
Obecnie, podobnie jak przed stuleciami, prudnicka kolumna maryjna jest miejscem manifestacji religijnych i patriotycznych. Niegdyś w rocznice wielkiego pożaru miasta z 1627 roku przychodziły pod nią procesje z kościoła parafialnego, a także wyruszały pielgrzymki choleryczne do głogóweckiego kościoła franciszkanów.

Źródło informacji: „Free mini przewodnik” i