W 1591 roku działka należała do Błażeja Żychowicza. Prawdopodobnie kamienica wzniesiona została w latach 1604-1612, pierwotnie o jednym murowanym trakcie z podcieniem od frontu i drugim początkowo drewnianym. W połowie XVII wieku należała do Jerzego Pulego, na przełomie wieków XVII/XVIII do Jarmutowskiego. W drugim ćwierćwieczu XVII rozbudowano kamienicę / nadbudowano piętro?/. Kolejna rozbudowa nastąpiła w połowie XVIII wieku, kiedy właścicielem był Matuszewski. Około połowy XIX wieku zburzono attykę i nadbudowano II piętro, być może wtedy powstał neobarokowy portal w piwnicy. W latach 20-tych XX wieku dobudowano piętrową oficynę; dzisiaj nieistniejącą. W końcu XIX i na początku XX wieku właścicielami kamienicy byli Mandeltortowie. Mieściła się tam słynna winiarnia Fersztendików, ostatnio Szlomy Dawida. Przed II wojną światową mieściła się w kamienicy galanteria Berty Mandeltort, sklep spożywczy Icka Gleizera, L. Szmuca; szczotki oraz A. Adelmana; owoce. W kamienicy tej urodziła się tłumaczka Eleonora Słobodnikowa .
Mury fundamentów oraz ściany zewnętrzne i wewnętrzne oraz podcień i sklepienia wzniesione z cegły palonej, łączonej zaprawą wapienno-piaskową. Miejscami łupek wapienny. W partiach murów i sklepień rekonstruowanych i remontowanych zaprawa z dodatkiem cementu Ściany obustronnie tynkowane. Podcień wsparty na czterech prostokątnych filarach. W piwnicach i przyziemiu sklepienie kolebkowo- krzyżowe. W korytarzu i na piętrze sklepienie kolebkowe z lunetami, w pozostałych pomieszczeniach nowsze, ogniotrwałe stropy. Więźba dachowa drewniana krokwiowo-płatwiowa ze stolcami. Dach dwuspadowy z trzema facjatkami w połaci frontowej i jedną w południowej, pokryty blachą miedzianą. Daszki facjatek dwuspadowe. Schody do piwnicy jednobiegowe, murowane. Pomiędzy kondygnacjami drewniane, dwubiegowe, zabiegowe. Na wysokości I piętra od podwórza murowano-drewniana galeryjka z tralkową balustradą, pod pulpitowym daszkiem pobitym dachówką ceramiczną. Portale, drzwi i obramienia okienne wykonane z piaskowca. Drzwi drewniane, jedno- i dwuskrzydłowe. Zewnętrzne do sieni spągowe, od zewnątrz okute blachą w motyw kratownicy, pozostałe płycinowe. Stolarka okienna drewniana. W podcieniu okna witrynowe, pozostałe dwuskrzydłowe, sześcio- i ośmiokwaterowe. Kamienica założona na planie prostokąta, z podcieniem od frontu, dwudzielna, pierwotnie trzytraktowa, z szeroką sienią od wschodu, z której w tylnym trakcie zejście do piwnic i klatka schodowa. Budynek dwukondygnacjowy, podpiwniczony, z użytkowym poddaszem. Dach dwuspadowy z facjatkami, od podwórza galeryjka z odrębnym daszkiem. Elewacja frontowa trójosiowa, trzykondygnacjowa, regularna. W przyziemiu podcień trójarkadowy, arkady zamknięte półkoliście, z konsolkowymi zwornikami w kluczu wsparte na gładkich filarach z wyodrębnionymi impostami. Ponad arkadami gładki fryz ujęty gzymsami. Na piętrach okna prostokątne w wyprofilowanych opaskach. W zwieńczeniu wydatny gzyms koronujący. W podcieniu prostokątny otwór wejściowy ujęty profilowanymi odrzwiami z uszakami i zwieńczony okratowanym nadświetlem w formie supraporty zakończonej wydatnym gzymsem. Po bokach okna w prostych kamiennych obramieniach. Elewacja tylna trójkondygnacjowa, trójosiowa, niesymetryczna, z gankiem na wysokości I piętra. Na parterze dwa prostokątne okna o zróżnicowanej wielkości i półkoliście zamknięty otwór wejściowy w skrajnej osi wschodniej, ujęte prostymi opaskami. Otwory wyższych kondygnacji bez obramień. W zwieńczeniu gzyms koronujący. Wnętrze; do piwnicy wejście ujęte portalem. W piwnicy drewniany portal w formie pary toskańskich kolumienek dłwigających przerwany przyczółek, ozdobiony przedstawieniami ptaków i półkolumienkami z wazami. W sieni na I piętrze kolumna toskańska, na której wsparte są dwa arkadowe przejścia. Za