Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 8 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. śląskie › powiat raciborski › Racibórz › Ostróg › ul. Piastowska › Cobex Polska sp. z o.o. |
Lata 1930-1938 , Widok z okolic Mostu Zamkowego, możliwe, że z którejś nieistniejącej kamienicy na Bosackiej. Widoczne: most kolejowy na Odrze, za mostem - Siemens Werke, po prawej - zabudowania przy Nowomiejskiej, po lewej - zabudowania przy Bosackiej.
Skomentuj zdjęcie
YARO HD
 Widok z okolic Mostu Zamkowego, możliwe, że z którejś nieistniejącej kamienicy na Bosackiej. Widoczne: most kolejowy na Odrze, za mostem - Siemens Werke, po prawej - zabudowania przy Nowomiejskiej, po lewej - zabudowania przy Bosackiej. 2014-08-29 20:04:01 (11 lat temu)
do YARO HD: Dzięki. Dodałem przypisania. 2014-08-29 21:30:07 (11 lat temu)
|
|
Na stronie od 2014 styczeń
12 lat 3 miesiące 3 dni |
41 pobrań 4776 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Gamebitt
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
zakłady przemysłowe
|
Cobex Polska sp. z o.o.
więcej zdjęć (26)
Dawniej: SGL Carbon (Zakłady Elektrod Węglowych)Plania Werke, Siemens Werke
Początki zakładu sięgają roku 1895 kiedy to Fritz i Moritz Edle von Hartmuth zarejestrowali 7 października w Berlinie fabrykę Aktiengesellschaft für Fabrikation von Kohlenstiften. Produkcja elektrod węglowych do lamp łukowych rozpoczęła się rok później. Pierwszym dyrektorem został Adolf Radschopf. Ze względu na brak możliwości wykorzystania metody produkcji Josefa Hardtmutha polegającej na prasowaniu mieszaniny proszku grafitowego ze składnikami mineralnymi na skalę przemysłową doszło do straty kapitału, w wyniku czego bracia Hartmuth wycofali się ze spółki.
Firma zmieniła nazwę na Planiawerke Aktiengesellschaft für Kohlenfabrikation a nowym członkiem zarządu został John Rudolph który rozwinął produkcję szczotek węglowych do maszyn elektrycznych. Po I wojnie światowej zakład poszerzył swój profil produkcyjny o wyroby wielkotonażowe – elektrody do produkcji karbidu, stali oraz anody do produkcji aluminium. Zakład stał się wtedy największym światowym producentem tego typu wyrobów.
W 1916 r. nastąpiła fuzja z firmą Rütgers co skutkowało zmianą nazwy na Rütgerswerke Abteilung Planiawerke AG. W 1928 r. po fuzji koncernów Rütgers i Siemens AG utworzono spółkę Siemens Planiawerke Aktiengesellschaft fur Kohlenfabrikate, w skrócie SIPLA posiadającą kilka zakładów na terenie Niemiec oraz udziały w zakładach włoskich. Przewodniczącym Rady Nadzorczej został Karl Friedrich von Siemens. Pod jego rządami zakład został największym producentem wyrobów grafitowych w Europie. Dzięki zatrudnieniu robotników przymusowych, głównie rosyjskich jeńców wojennych produkcja sięgnęła 60 tys. ton rocznie Wskutek działań wojennych 60% zakładu została zniszczona, duża część instalacji technologicznych została wywieziona przez Rosjan.
Pierwszym powojennym dyrektorem naczelnym został mgr inż. Karol Nowak, który już 24 czerwca 1945 r. rozpoczął odbudowę zakładu pod nazwą Fabryka Elektrod Węglowych Plania.
W roku 2000 zakład przyłączony został do koncernu SGL Carbon. W kwietniu 2018 roku została przekształcona w spółkę Cobex Polska. pl.wikipedia.org
Firma zmieniła nazwę na Planiawerke Aktiengesellschaft für Kohlenfabrikation a nowym członkiem zarządu został John Rudolph który rozwinął produkcję szczotek węglowych do maszyn elektrycznych. Po I wojnie światowej zakład poszerzył swój profil produkcyjny o wyroby wielkotonażowe – elektrody do produkcji karbidu, stali oraz anody do produkcji aluminium. Zakład stał się wtedy największym światowym producentem tego typu wyrobów.
W 1916 r. nastąpiła fuzja z firmą Rütgers co skutkowało zmianą nazwy na Rütgerswerke Abteilung Planiawerke AG. W 1928 r. po fuzji koncernów Rütgers i Siemens AG utworzono spółkę Siemens Planiawerke Aktiengesellschaft fur Kohlenfabrikate, w skrócie SIPLA posiadającą kilka zakładów na terenie Niemiec oraz udziały w zakładach włoskich. Przewodniczącym Rady Nadzorczej został Karl Friedrich von Siemens. Pod jego rządami zakład został największym producentem wyrobów grafitowych w Europie. Dzięki zatrudnieniu robotników przymusowych, głównie rosyjskich jeńców wojennych produkcja sięgnęła 60 tys. ton rocznie Wskutek działań wojennych 60% zakładu została zniszczona, duża część instalacji technologicznych została wywieziona przez Rosjan.
Pierwszym powojennym dyrektorem naczelnym został mgr inż. Karol Nowak, który już 24 czerwca 1945 r. rozpoczął odbudowę zakładu pod nazwą Fabryka Elektrod Węglowych Plania.
W roku 2000 zakład przyłączony został do koncernu SGL Carbon. W kwietniu 2018 roku została przekształcona w spółkę Cobex Polska. pl.wikipedia.org
Most kolejowy
więcej zdjęć (19)
Most kolejowy na linii Kędzierzyn-Koźle - Chałupki (linia numer 151).
Rzeka Odra
więcej zdjęć (8)
Dawniej: Die Oder
Odra (czes. i dł. Odra, niem. Oder, gł. Wodra, łac. starożytna Suevus, łac. średniowiecza Oddera (w Dagome iudex), Odera; łac. renesansowa Viadrus (od 1543)) – rzeka w Europie Środkowej, w zlewisku Morza Bałtyckiego, na terenie Czech, Polski i Niemiec. Pod względem całkowitej długości jest drugą (po Wiśle) rzeką Polski. Biorąc pod uwagę tylko jej część w granicach Polski jest trzecią rzeką pod względem długości (po jej dopływie Warcie).
Rzeka ma długość 854,3 km, z czego 742 km w Polsce. Powierzchnia dorzecza Odry obejmuje obszar 118 861 km² z tego 106 056 km² w Polsce.
Wypływa na wschodzie Czech, w Górach Odrzańskich w Sudetach Wschodnich, na wysokości 634 m n.p.m.; uchodzi do Roztoki Odrzańskiej, będącej zatoką Zalewu Szczecińskiego, w północno-zachodniej części Polski, przy północnej granicy miasta Police.
Największymi miastami nad Odrą są: Ostrawa w Czechach oraz Opole, Wrocław i Szczecin w Polsce.
Odra swoje źródło ma na południowo-wschodnim zboczu wzgórza Fidlův kopec w Górach Odrzańskich na wysokości 634 m n.p.m. Płynie przez Bramę Morawską, poniżej przez Śląsk. W górnym biegu pomiędzy Boguminem a ujściem Olzy na krótkim odcinku jest rzeką graniczną między Polską a Czechami, a w dolnym – od ujścia Nysy Łużyckiej (w km 542,4) stanowi granicę między Polską i Niemcami przez 161,7 km długości swojego biegu. Powyżej Gryfina we wsi Widuchowa, na 704,1 km biegu, Odra rozdziela się na dwa nurty – Odrę Wschodnią (która przechodzi w Regalicę do jeziora Dąbie) oraz płynącą przez centralne dzielnice Szczecina i omijającą od zachodu jezioro Dąbie – Odrę Zachodnią. W okolicy Szczecina, na Międzyodrzu, płynie już kilkoma korytami, z których główne to (oprócz Odry Wschodniej i Zachodniej) Duńczyca, Parnica i Święta. Odcinek rzeki w Policach utworzony przez połączenie Odry Zachodniej i wód wypływających z jeziora Dąbie poprzez Iński Nurt, Babinę aż do ujścia do Roztoki Odrzańskiej nosi nazwę Domiąży.
Północna część Odry Zachodniej, począwszy od północnego mostu Trasy Zamkowej w Szczecinie, należy do akwenu polskich morskich wód wewnętrznych.
Średni spadek rzeki w jej górnym biegu wynosi 7,2‰, poniżej Bramy Morawskiej spadek zmniejsza się do 0,33‰, a średni spadek na całej długości wynosi 0,74‰.
Dzięki uregulowaniu całego koryta Odra jest najdłuższą śródlądową drogą wodną w Polsce. Nazwana Odrzańską Drogą Wodną była żeglowna od ujścia Opawy. Po powodziach z 1997 - Powódź tysiąclecia oraz z 2010 jest żeglowna od Śluzy Koźle długość odcinka żeglownego zmniejszyła się z 761 km do 646 km. Skanalizowana od Kędzierzyna-Koźla do Brzegu Dolnego, była wykorzystywana przez kraje środkowoeuropejskie nie mające dostępu do morza.
Kanalizacja Odry odbyła się w dwóch etapach. Pierwszy zrealizowano w latach 1888 - 1897, skanalizowano wówczas odcinek od Koźla do ujścia Nysy Kłodzkiej, wybudowano 12 stopni wodnych ze śluzami komorowymi. Szybko jednak okazało się, że jest to niewystarczająca liczba i w latach 1907 - 1922 w ramach drugiego etapu powstało 10 kolejnych stopni.
W dorzeczu Odry znajduje się 7 elektrowni wodnych (największa w Brzegu Dolnym o mocy 9,7 MW).
Na Odrze funkcjonuje kilka przepraw promowych, w tym na terenie województwa lubuskiego w Milsku, Pomorsku, Brodach i Połęcku. W Bytomiu Odrzańskim i Brzegu Dolnym działa przeprawa promowa.
Powierzchnia dorzecza Odry obejmuje obszar 118 861 km² z tego 106 056 km² w Polsce, co stanowi 32,9% powierzchni kraju. Dorzecze wykazuje asymetrię na korzyść dopływów prawobrzeżnych. Jego najwyższym punktem jest wierzchołek Śnieżki (1602 m n.p.m.).
Największymi lewobrzeżnymi dopływami są rzeki wypływające w Sudetach, m.in. Opawa, Nysa Kłodzka, Bystrzyca, Kaczawa, Bóbr i Nysa Łużycka; wśród dopływów prawobrzeżnych wyróżnia się najzasobniejszy w wodę i najdłuższy dopływ Odry - Warta, poza tym m.in. Mała Panew, Barycz i Ina.
Kanały śródlądowe łączące się z Odrą:
* Kanał Gliwicki (prawy, 98 km rzeki, Kędzierzyn-Koźle)
* Kanał Odra-Sprewa (lewy, 553 km rzeki, Eisenhüttenstadt)
* Kanał Finow (lewy, 667 km rzeki, Hohensaaten)
* Kanał Odra-Hawela (lewy, 667 km rzeki, Hohensaaten)
* Kanał Hohensaaten-Friedrichsthal (niem. Hohensaaten-Friedrichsthaler Wasserstraße, HoFriWa) (lewy, Odra Zachodnia, Hohensaaten)
Poprzez Wartę, jej dopływ Noteć i Kanał Bydgoski Odra posiada połączenie także z Wisłą.
Źródło [ Wikipedia]
Stare mapy rzeki Odry z 1896 roku można znaleźć na
Rzeka ma długość 854,3 km, z czego 742 km w Polsce. Powierzchnia dorzecza Odry obejmuje obszar 118 861 km² z tego 106 056 km² w Polsce.
Wypływa na wschodzie Czech, w Górach Odrzańskich w Sudetach Wschodnich, na wysokości 634 m n.p.m.; uchodzi do Roztoki Odrzańskiej, będącej zatoką Zalewu Szczecińskiego, w północno-zachodniej części Polski, przy północnej granicy miasta Police.
Największymi miastami nad Odrą są: Ostrawa w Czechach oraz Opole, Wrocław i Szczecin w Polsce.
Odra swoje źródło ma na południowo-wschodnim zboczu wzgórza Fidlův kopec w Górach Odrzańskich na wysokości 634 m n.p.m. Płynie przez Bramę Morawską, poniżej przez Śląsk. W górnym biegu pomiędzy Boguminem a ujściem Olzy na krótkim odcinku jest rzeką graniczną między Polską a Czechami, a w dolnym – od ujścia Nysy Łużyckiej (w km 542,4) stanowi granicę między Polską i Niemcami przez 161,7 km długości swojego biegu. Powyżej Gryfina we wsi Widuchowa, na 704,1 km biegu, Odra rozdziela się na dwa nurty – Odrę Wschodnią (która przechodzi w Regalicę do jeziora Dąbie) oraz płynącą przez centralne dzielnice Szczecina i omijającą od zachodu jezioro Dąbie – Odrę Zachodnią. W okolicy Szczecina, na Międzyodrzu, płynie już kilkoma korytami, z których główne to (oprócz Odry Wschodniej i Zachodniej) Duńczyca, Parnica i Święta. Odcinek rzeki w Policach utworzony przez połączenie Odry Zachodniej i wód wypływających z jeziora Dąbie poprzez Iński Nurt, Babinę aż do ujścia do Roztoki Odrzańskiej nosi nazwę Domiąży.
Północna część Odry Zachodniej, począwszy od północnego mostu Trasy Zamkowej w Szczecinie, należy do akwenu polskich morskich wód wewnętrznych.
Średni spadek rzeki w jej górnym biegu wynosi 7,2‰, poniżej Bramy Morawskiej spadek zmniejsza się do 0,33‰, a średni spadek na całej długości wynosi 0,74‰.
Dzięki uregulowaniu całego koryta Odra jest najdłuższą śródlądową drogą wodną w Polsce. Nazwana Odrzańską Drogą Wodną była żeglowna od ujścia Opawy. Po powodziach z 1997 - Powódź tysiąclecia oraz z 2010 jest żeglowna od Śluzy Koźle długość odcinka żeglownego zmniejszyła się z 761 km do 646 km. Skanalizowana od Kędzierzyna-Koźla do Brzegu Dolnego, była wykorzystywana przez kraje środkowoeuropejskie nie mające dostępu do morza.
Kanalizacja Odry odbyła się w dwóch etapach. Pierwszy zrealizowano w latach 1888 - 1897, skanalizowano wówczas odcinek od Koźla do ujścia Nysy Kłodzkiej, wybudowano 12 stopni wodnych ze śluzami komorowymi. Szybko jednak okazało się, że jest to niewystarczająca liczba i w latach 1907 - 1922 w ramach drugiego etapu powstało 10 kolejnych stopni.
W dorzeczu Odry znajduje się 7 elektrowni wodnych (największa w Brzegu Dolnym o mocy 9,7 MW).
Na Odrze funkcjonuje kilka przepraw promowych, w tym na terenie województwa lubuskiego w Milsku, Pomorsku, Brodach i Połęcku. W Bytomiu Odrzańskim i Brzegu Dolnym działa przeprawa promowa.
Powierzchnia dorzecza Odry obejmuje obszar 118 861 km² z tego 106 056 km² w Polsce, co stanowi 32,9% powierzchni kraju. Dorzecze wykazuje asymetrię na korzyść dopływów prawobrzeżnych. Jego najwyższym punktem jest wierzchołek Śnieżki (1602 m n.p.m.).
Największymi lewobrzeżnymi dopływami są rzeki wypływające w Sudetach, m.in. Opawa, Nysa Kłodzka, Bystrzyca, Kaczawa, Bóbr i Nysa Łużycka; wśród dopływów prawobrzeżnych wyróżnia się najzasobniejszy w wodę i najdłuższy dopływ Odry - Warta, poza tym m.in. Mała Panew, Barycz i Ina.
Kanały śródlądowe łączące się z Odrą:
* Kanał Gliwicki (prawy, 98 km rzeki, Kędzierzyn-Koźle)
* Kanał Odra-Sprewa (lewy, 553 km rzeki, Eisenhüttenstadt)
* Kanał Finow (lewy, 667 km rzeki, Hohensaaten)
* Kanał Odra-Hawela (lewy, 667 km rzeki, Hohensaaten)
* Kanał Hohensaaten-Friedrichsthal (niem. Hohensaaten-Friedrichsthaler Wasserstraße, HoFriWa) (lewy, Odra Zachodnia, Hohensaaten)
Poprzez Wartę, jej dopływ Noteć i Kanał Bydgoski Odra posiada połączenie także z Wisłą.
Źródło [ Wikipedia]
Stare mapy rzeki Odry z 1896 roku można znaleźć na
Rzeka Odra (Racibórz)
więcej zdjęć (58)
ul. Piastowska
więcej zdjęć (37)
Dawniej: Piastenweg
ul. Nowomiejska
więcej zdjęć (40)
Dawniej: Neustadtstrasse
Ulica Nowomiejska odchodzi z placu Mostowego w kierunku wschodnim. Od czasów wczesnego średniowiecza w pobliżu ulicy zlokalizowany był kościół Piotra i Pawła należący do zakonu bożogrobców. Klasztor i prowadzony przez zakonników przytułek zlikwidowano w 1810 roku. Ulica już w XIX wieku była bardzo uprzemysłowiona. Istniał przy niej młyn, gorzelnia, fabryka obuwia. Z tych zakładów jedynie gorzelnia funkcjonuje do teraz.