Kościół p.w. Świętego Michała Archanioła z 1649 r. Zbudowany z wykorzystaniem materiał z poprzedniej świątyni. Restaurowany w 2 poł. XIX w. W 1972 r. podczas nieudolnego remontu, zatarto cechy stylowe świątyni.

Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany, jednonawowy konstrukcji zrębowej. Orientowany, zbudowany w tradycji późnogotyckiej. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie z boczną zakrystią i krucyfiksem na zewnątrz. Kruchta z boku nawy. Wieża konstrukcji słupowej od frontu z kruchtą w przyziemiu, wejście poprzedzone gankiem wspartym na słupach i ścianach lekko pochyłych ku górze. Zwieńczona izbicą, kryta blaszanym dachem namiotowym. Dzwon z 1927 r. Dach jednokalenicowy, kryty blachą tworzący wydatny okap nad prezbiterium. Wieżyczka na sygnaturkę ośmioboczna z barokowym hełmem baniastym z latarnią. Wewnątrz stropy płaskie, w nawie z zaskrzynieniami. Chór muzyczny wsparty na słupach, wybrzuszony w części środkowej z prospektem organowym z 1784 r. i instrumentem z 1976 r., autorstwa Zygmunta Kamińskiego. Belka tęczowa z krucyfiksem i rzeźbami barokowymi Matki Boskiej i Świętego Jana Ewangelisty z 2 poł. XVII w. Polichromia z 2 poł. XX w. autorstwa Pawła Mitki. W prezbiterium scena Przemienienia Pańskiego i Koronacji Matki Bożej. W nawie wizerunki Świętych: Jadwigi i Jacka, oraz błogosławionych Salomei, Teresy Ledóchowskiej, Jolanty, Kazimierza, Jana Kantego i Masymiliana Kolbego. Ołtarz główny barokowy z 2 poł. XVII w. Dwa ołtarze boczne barokowe z 2 poł. XVII w. Ambona z p. XIX w. Chrzcielnica kamienna z XVII w. Ławki klasycystyczne z p. XIX w. Dzwonnica konstrukcji stalowej z daszkiem dwuspadowym