Historia wydobywania w tych okolicach różnych pierwiastków sięga roku 1148, a najdawniejszy dokument świadczący o wydobywaniu rud żelaza w Kowarach pochodzi z 1355 roku. Później przyszedł czas wydobywania w tym miejscu minerałów i kamieni szlachetnych, aż przed II wojną światową Niemcy rozpoczęli wydobywanie rud uranowych, które wykorzystywali do badań nad energią jądrową.



Po wojnie polskie władze pod ścisłym nadzorem radzieckich towarzyszy i w całkowitej tajemnicy rozpoczęły wysyłanie drogą powietrzną uranu w głąb Rosji. Polscy górnicy pracujący w kopalni dostawali znacznie wyższe wynagrodzenia niż np. górnicy węgla kamiennego na Górnym Śląsku, pracując ok 2 lat pod ziemią. By jednak ograniczyć koszty, wydobycie urobku prowadzono metodą "suchą". Znaczne ilości wydobywającego się podczas prac pyłu (twardego, ostrego) były przyczyną częstych zachorowań pracowników na pylicę i kamicę płuc, które to choroby rozwijały się właśnie po ok. 2 latach pracy. Po ok. pięciu latach od rozpoczęcia prac w kopalni, górnicy zapadali na choroby popromienne (o ile wcześniej nie zabiła ich pylica i kamica).



Dziś pod tą nazwą kryje się atrakcyjna podziemna trasa turystyczna, licząca około 1200 m chodników, komór i grot we wnętrzu góry Sulica. Zgromadzono w niej eksponaty z podziemnego świata legend, tajemnic i historii prawdziwej, związanej przez blisko 700 lat z poszukiwaniem kruszców, minerałów oraz wydobywaniem rudy żelaza i uranu.