starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 5.79
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródmieście - Ujazdów › ul. Aleje Ujazdowskie › Kancelaria Prezesa Rady Ministrów › Wnętrza |
13 września 2014 , Wejście do budynku, oczywiście już po przejściu przez recepcję i kontrolę
Skomentuj zdjęcie
Dariusz Łukasik
 Wolno było fotografować? 2014-09-16 20:35:41 (11 lat temu)
do Dariusz Łukasik: Były dni otwarte z okazji 25 rocznicy powstania rządu Mazowieckiego. W następne wrześniowe weekendy można jeszcze skorzystać. 2014-09-16 20:52:33 (11 lat temu)
|
|
Na stronie od 2004 wrzesień
21 lat 6 miesięcy 23 dni |
Dodane: 16 września 2014, godz. 20:27:52
Autor zdjęcia: mamik
Rozmiar: 1500px x 1015px
Licencja: CC-BY-SA 3.0 Aparat: Canon EOS 350D DIGITAL
1 / 40sƒ / 5ISO 20017mm
4 pobrania 989 odsłon 5.79 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia mamik
Obiekty widoczne na zdjęciu
Wnętrza
więcej zdjęć (24)
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
więcej zdjęć (40)
Architekci: Henryk Julian Gay, Wiktor Junosza-Piotrowski
Dawniej: Korpus Kadetów Suworowa, Szkoła Podchorążych, Generalny Inspektorat Sił Zbrojnych
Zabytek: nr rej. 1597-A z 15-IX-1995
Architekci: Wiktor Junosza-Piotrkowski, Henryk Julian Gay.
Budowa: około 1900.
Zespół budynków powstał dla Korpusu Kadetów Suworowa - szkoły wojskowej kształcącej oficerów.
W okresie I wojny światowej w budynkach mieścił się szpital wojskowy - adaptacją kierował Stefan Szyller.
Przebudowa: około 1930 zlikwidowano kopułę dawnej cerkwi pw. Opieki Matki Bożej mieszczącej się w portyku głównym.
Zniszczony: w czasie II wojny św.
Odbudowany: w latach 1946-49 według projektu Zygmunta Odyńca-Dobrowolskiego z nadbudową piętra, znaczną przebudową skrzydła południowego oraz nowym portykiem głównym według projektu Franciszka Krzywdy-Polkowskiego.
Budowa: około 1900.
Zespół budynków powstał dla Korpusu Kadetów Suworowa - szkoły wojskowej kształcącej oficerów.
W okresie I wojny światowej w budynkach mieścił się szpital wojskowy - adaptacją kierował Stefan Szyller.
Przebudowa: około 1930 zlikwidowano kopułę dawnej cerkwi pw. Opieki Matki Bożej mieszczącej się w portyku głównym.
Zniszczony: w czasie II wojny św.
Odbudowany: w latach 1946-49 według projektu Zygmunta Odyńca-Dobrowolskiego z nadbudową piętra, znaczną przebudową skrzydła południowego oraz nowym portykiem głównym według projektu Franciszka Krzywdy-Polkowskiego.
ul. Aleje Ujazdowskie
więcej zdjęć (4527)
Dawniej: Lindenallee, Siegesstrasse, Aleja Stalina, Aleja Belwederska
W latach 1724-1731 z polecenia króla Augusta II, wytyczona została tzw. Droga Kalwaryjska prowadząca od dzisiejszego Placu Trzech Krzyży do Grobu Chrystusa niedaleko Zamku Ujazdowskiego, stając się zaczątkiem dzisiejszych Alej. Było to założenie ostentacyjnie dewocyjne, wzdłuż drogi krzyżowej wzniesiono 28 kaplic.
Religijna wymowa tego szlaku uległa stopniowemu zatarciu, tak, że w 1766 był już częścią Traktu Królewskiego jako Aleja Belwederska, prowadząca do Belwederu.
W roku 1827 powstała Dolina Szwajcarska, szybko stając się popularnym miejscem spotkań i imprez masowych. W 1857 przy ulicy zapalono pierwsze latarnie gazowe, a w 1879 rozpoczęto kanalizowanie. Druga połowa XIX wieku to początek zabudowy willowej i pałacowej w Alejach - powstały liczne siedziby arystokracji i przemysłowców. Po I wojnie światowej znalazły tu siedziby ambasady i poselstwa.
W czasie II wojny światowej w ramach planu Pabsta umiejscowiono tu dzielnicę niemiecką, a Aleje przemianowane zostały na aleję Lipową (Lindenallee), a później na aleję Zwycięstwa (Siegenallee). W 1944 zabudowa ulicy uległa zniszczeniom w czasie powstania warszawskiego i odbudowa trwała aż do 1955. W okresie stalinowskim przemianowana na Aleję Stalina i starą nazwę przywrócono dopiero po śmierci Józefa Stalina. Odbudowa Alej jednak nie była dokładna - powstało osiedle Latawiec i wiele budynków w rejonie ulicy Koszykowej i Placu na Rozdrożu przestało istnieć. Także przebicie Trasy Łazienkowskiej zmieniło wygląd ulicy - miejsce po dawnym dworze książąt mazowieckich na Jazdowie znalazło się w osi jezdni i przestało istnieć.
Wikipedia
Religijna wymowa tego szlaku uległa stopniowemu zatarciu, tak, że w 1766 był już częścią Traktu Królewskiego jako Aleja Belwederska, prowadząca do Belwederu.
W roku 1827 powstała Dolina Szwajcarska, szybko stając się popularnym miejscem spotkań i imprez masowych. W 1857 przy ulicy zapalono pierwsze latarnie gazowe, a w 1879 rozpoczęto kanalizowanie. Druga połowa XIX wieku to początek zabudowy willowej i pałacowej w Alejach - powstały liczne siedziby arystokracji i przemysłowców. Po I wojnie światowej znalazły tu siedziby ambasady i poselstwa.
W czasie II wojny światowej w ramach planu Pabsta umiejscowiono tu dzielnicę niemiecką, a Aleje przemianowane zostały na aleję Lipową (Lindenallee), a później na aleję Zwycięstwa (Siegenallee). W 1944 zabudowa ulicy uległa zniszczeniom w czasie powstania warszawskiego i odbudowa trwała aż do 1955. W okresie stalinowskim przemianowana na Aleję Stalina i starą nazwę przywrócono dopiero po śmierci Józefa Stalina. Odbudowa Alej jednak nie była dokładna - powstało osiedle Latawiec i wiele budynków w rejonie ulicy Koszykowej i Placu na Rozdrożu przestało istnieć. Także przebicie Trasy Łazienkowskiej zmieniło wygląd ulicy - miejsce po dawnym dworze książąt mazowieckich na Jazdowie znalazło się w osi jezdni i przestało istnieć.
Wikipedia