Pierwsze wzmianki o kościele pochodzą z 1228 roku. W latach 1389 - 1810 świątynia niemodlińska była kościołem kolegiackim. Podczas wojny trzydziestoletniej niemal doszczętnie spłonęła. Odbudowana w 1651 roku była ponownie niszczona przez uderzenia piorunów w 1655 i 1781 roku. Po pożarze w 1640 r. przebudowano zakrystię i wzniesiono kaplice po bokach prezbiterium. W pierwszej połowie XVIII wieku przebudowano nawę i sklepienie z gotyckiego na barokowe. W roku 1865 wykończono 63 metrową wieżę wysmukłym hełmem z latarnią. Obiekt jest orientowany, wzniesiony w stylu gotyckim z przekształceniami barokowymi. Ściany prezbiterium rozczłonkowane są pilastrami, nawy filarami przyściennymi.

Prezbiterium nakryte jest sklepieniem kolebkowo-krzyżowym z dekoracyjnymi żebrami stiukowymi z XVI wieku, a nawa - sklepieniem kolebkowym. Do kościoła prowadzą dwie kruchty: główna od zachodu i mniejsza od południa. W prezbiterium znajdują się sedilia gotyckie prawdopodobnie z XIV wieku, zamknięte trzema trójlistnymi łukami nadwieszonymi na kamiennych wspornikach.