starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 6 głosów | średnia głosów: 5.88

Polska woj. dolnośląskie Wrocław Dzielnica Leśnica Las Mokrzański

24 września 2014 , Bezimienny grób w Lesie Mokrzańskim.

Skomentuj zdjęcie
Sławek S.
+2 głosów:2
informacja Fundacji Pomost na temat tego grobu.
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: Problem z linkiem
2021-11-11 20:30:28 (4 lata temu)
Informacja Fundacji Pomost dotyczy grobu przy wejściu do Lasu Mokrzanskiego od strony Osiedla Malowniczego,grób widoczny na fotografii znajduje się od strony ul.Junackiej.
2021-11-13 21:38:22 (4 lata temu)
do Teddy: Nie kojarzę aby od strony Osiedla Malowniczego była jeszcze jakaś mogiła. W to miejsce można równie szybko dojść od strony ul. Junackiej jak i od strony Osiedla Malowniczego.
2021-12-05 17:19:20 (4 lata temu)
do Sławek S.: Mogiła która uwieczniłem na zdjęciu,jeżeli dobrze pamiętam znajduje się w okolicach parkingu przy ul.Junackiej,ta opisywana w artykule znajduje się przy wejściu od strony Lasu Mokrzańskiego do Osiedla Malowniczego..Mogiła przy Junackiej jest bez ławeczki.
2021-12-05 21:24:04 (4 lata temu)
do Teddy: W sumie to jest koło parkingu, jakieś 550 metrów, a ławeczki mogło nie być w 2014 r.
2021-12-07 18:14:45 (4 lata temu)
do Sławek S.: Na stronie u naszej konkurencji są ukazane dwa bezimienne groby w Lesie Mokrzańskim.
2021-12-19 18:06:42 (4 lata temu)
do Teddy: U konkurencji są zdjęcia z 2004 r. ale są pewne cechy wspólne. To zdjęcie to zdjęcie opisane u konkurencji jako: "Nieoznakowana mogiła w Lesie Mokrzańskim na przedłużeniu ul. Junackiej. Grób jest od czasów wojny, nikt nie wie czyj on jest, i w jakich okolicznościach powstał." Druga mogiła jest w trochę innej lokalizacji.
2021-12-21 20:56:11 (4 lata temu)
do Sławek S.: Miałeś racje to ta sama mogiła
2022-07-13 21:41:44 (3 lata temu)
Teddy
Na stronie od 2013 wrzesień
12 lat 7 miesięcy 9 dni
Dodane: 26 września 2014, godz. 23:32:10
Autor zdjęcia: Teddy
Rozmiar: 1600px x 1200px
1 pobranie
1666 odsłon
5.88 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Teddy
Obiekty widoczne na zdjęciu
lasy
Las Mokrzański
więcej zdjęć (11)
Dawniej: Muckerauer Wald, Las Mokrsko
Las Mokrzański (do 1945 pod nazwą Muckerauer Wald, później krótko jako Las Mokrsko) – największy kompleks leśny w granicach administracyjnych Wrocławia. Zajmuje 551 hektarów i znajduje się na północno-zachodnim skraju miasta (na północ od osiedla Leśnica, na obszarze osiedli Mokra i częściowo Marszowice w dzielnicy Fabryczna, a także w niewielkiej części na terenach pozamiejskich, należących do przysiółka Miłoszyn wsi Wilkszyn).
W zachodniej części Lasu Mokrzańskiego zlokalizowane jest najwyżej położone naturalne wzniesienie w granicach miasta (bezimienne, 148 m n.p.m.); oprócz niego na lekko pofalowanym terenie Lasu znajduje się także m.in. wzgórze Twaróg (129 m n.p.m., dawniej pod nazwą Quarkberg) oraz leżąca już poza granicami miasta Góra Wilkszyńska (135 m n.p.m.). Przez Las Mokrzański przepływa Łękawica i kilka mniejszych strumieni. Cały teren Lasu jest wilgotny, porośnięty drzewostanem typu grądu i łęgu, z przewagą dębów szypułkowych, w wilgotniejszych miejscach rośnie także olsza czarna; oprócz tego nasadzenia sosny, świerka i akacji (robinii akacjowej). Ponadto w drzewostanie Lasu znajduje się buk zwyczajny, dąb czerwony, grab zwyczajny, jawor, jesion, lipa drobnolistna, topola, a w podszyciu, na ogół dobrze rozwiniętym, a nawet bardzo gęstym – m.in. gwiazdnica wielkokwiatowa,konwalia majowa, orlica pospolita, pszeniec gajowy.
Na terenie Lasu Mokrzańskiego w latach 1900-1945 znajdowała się restauracja "Waldschlößchen" ("Leśny Zameczek"); dziś pozostały tylko ruiny jej fundamentów tkwiące przy drodze (na przedłużeniu ul. Ostrężynowej) w środku lasu. Przebiega tędy turystyczny szlak pieszy (zielony) i rowerowy (niebieski), z Leśnicy przez ul. Marszowicką do Lasu Mokrzańskiego, w nim ul. Ostrężynową do ul. Wińskiej i dalej na północny zachód i zachód do Środy Śląskiej.
Las Mokrzański nie jest lasem komunalnym. Podlega nadleśnictwu Miękinia, w ramach obrębu leśnego Miękinia – leśnictwo Mokre.

Info za [ Wikipedia]
Dzielnica Leśnica
więcej zdjęć (16)
Dawniej: Deutsch Lissa
Dawny gród z XIII w., założony przez księcia piastowskiego Bolesława Wysokiego, wnuka Bolesława Krzywoustego.Położna na głównym trakcie handlowym z Legnicy do Wrocławia.Prawa miejskie otrzymała w 1261 roku, jednak bliskość potężnego Wrocławia ograniczała jej rozwój.Można tu do dzisiaj podziwiać:
Na pętli tramwajowej w Leśnicy znajduje się figura papieża Jana Pawła II, ufundowana przez parafian Leśnicy w1999 r.Na placu Świętojańskim przed wejściem do Zamku maryjna figura barokowa z XVIII wieku.Siedzibą Domu Kultury "Zamek" jest pałac barokowy, zbudowany na miejscu gotyckiego zamku należącego do księcia piastowskiego Bolesława Wysokiego.Znajduje się w nim duża sala kinowa i sale wystawowe.Działa tu wiele sekcji, w gotyckich podziemiach mieści się klub muzyczny i jedna z większych dyskotek w mieście.Na tarasach zamkowych w sezonie letnim funkcjonuje letnia kawiarnia.Otoczenie zamku to park, którego teren ogranicza rzeka Bystrzyca.Rośnie w nim wiele interesujących okazów drzew.Następnym etapem po zwiedzeniu zamku i terenów parkowych jest przejście do
kościoła pod wezwaniem św.Jadwigi śląskiej przy ulicy Wolskiej.Kościół pochodzi z XV w. i jest budowlą gotycką o barokowym wystroju wnętrza.Posiada bardzo cenne freski sklepienne z XVIII wieku których autorem jest F. A. Scheffler.Na placu przed kościołem u zbiegu ulic Wolskiej i Dolnobrzeskiej stoi figura patronki kościoła; księżnej śląskiej św. Jadwigi.Kolejnym etapem wędrówki jest kościół Podwyższenia Krzyża Świętego, zbudowany w 1887 roku jako ewangelicki, obecnie świątynia katolicka.Opuszczając Leśnicę, przechodzimy przez most stalowy dla pieszych na rzece Bystrzycy.Most zbudowano w 1999 roku na miejscu zniszczonej przez powódz dwa lata wcześniej drewnianej kładki.Most posiada bardzo ciekawą, nowoczesną sylwetkę.Jest to kopia mostu istniejącego we Francji.Łączy dwa osiedla ; Leśnicę i Złotniki.

Źródło; Towarzystwo Miłośników Wrocławia- Koło Przewodników "Rzepiór", Wrocław 2000 r.
Tekst: Krystyna Semczuk