Most im. Legionów Piłsudskiego - most w Płocku na rzece Wiśle.
Jest to żelazny most drogowo-kolejowy, wsparty na 8 betonowych filarach, w chwili ukończenia budowy był najdłuższym mostem w Polsce. Przez most przebiega linia kolejowa nr 33 Kutno - Brodnica.
Został wybudowany w latach 1937-1938. We wrześniu 1939 roku dwa przęsła mostu zostały wysadzone przez polskie wojsko. Odbudowany w roku 1943 przez okupacyjne władze niemieckie. W styczniu 1945 roku 60% mostu zostało wysadzone przez wojska niemieckie w czasie ucieczki. W efekcie Płock pozostał bez mostu (z mostu im. Legionów Piłsudskiego pozostały zaledwie dwa przęsła). Do czasu odbudowy mostu w czerwcu 1950 roku zorganizowany został system przeprawowy przy użyciu statków Smolka i Wodnik oraz przy pomocy pontonów i łodzi.
Wcześniej most znany pod nazwą im. Legionów Marszałka Józefa Piłsudskiego, decyzją uchwały Rady Miasta Płocka z 27 marca 2012 roku zmieniona nazwę na Most Legionów Józefa Piłsudskiego.
Most w Płocku jest unikalną konstrukcją gdyż różnica wysokości pomiędzy przyczółkami mostu wynosi osiem metrów tak że przeprawa wznosi się z płaskiego lewego brzegu na Radziwiu na wysoką skarpę na prawym brzegu. Z tego powodu każde przęsło jest inne i zostało zaprojektowane indywidualnie. Przeprawa mostowa powstała zaledwie w dwa lata, gdyż budowana była jednocześnie przez dwie firmy, które pracowały na przeciwległych brzegach rzeki i spotkały się w jej środku.
W 1979 roku został poddany gruntownemu remontowi. Kolejny remont miał miejsce w okresie od 3 czerwca do 11 września 1994 r.

Zbudowany przez Niemców, którzy zajęli miasto w lutym 1915 r. Był pierwszą stałą konstrukcją na Wiśle w Płocku.
Budowę rozpoczęto w październiku 1915 r. w miejscu funkcjonującej tutaj wcześniej przeprawy łyżwowej (którą po odbudowie uruchomiono nieco w dół rzeki na poziomie Wzgórza Tumskiego) po której wykorzystano przyczółki, tyle tylko, że wobec znacznego podwyższenia mostu trzeba było także wykonać wysokie nasypy pod wjazdy na most.
Otwarcie mostu nastąpiło 6 maja 1916 roku a ceremonii dokonał sam generał-gubernator Hans von Beseler. Most był wsparty na 15 drewnianych filarach, do połowy obitych blachą. W okresie międzywojennym most poddawano stałej konserwacji, co wiązało się z ponoszeniem znacznych kosztów utrzymania mostu. Niekiedy, ze względu na brak środków finansowych, ograniczano ruch na moście, a w roku 1932 zamknięto go nawet na jakiś czas całkowicie.
Po wybudowaniu w sąsiedztwie mostu drogowo-kolejowego (nieznacznie w stronę góry rzeki) w 1938 r., mostu nie rozebrano i przetrwał on nienaruszony do 8 września 1939 roku, kiedy to wycofujące się wojska polskie uszkodziły w nim kilka przęseł. W 1940 r. odbudowany przez Niemców, którzy dnia 20 stycznia 1945 r. zniszczyli most ponownie, kończąc tym samym niespełna 30-letni okres jego istnienia.