Baszta Wronia wchodzi w skład systemu obronnego dawnych murów miejskich. Baszta ta została zbudowana na miejscu wcześniejszych umocnień drewniano – ziemnych. Jest to gotycki budynek o charakterze obronnym wzniesiona w XIV w., który składa się z trzech kondygnacji, posiadający ślady podpiwniczenia.

Baszta Wronia została wybudowana przy odcinku murów między Bramą Człuchowską a Młyńską. Pierwotnie w ścianie wsch. wieży znajdowało się ostrołukowe przejście na drewnianą hurdycje biegnący po obu stronach muru. Wejście to zostało zabudowane w XIX w.. W 1870 r. w basztę uderzył piorun i uszkodził schody i drzwi wejściowe. Baszta do końca XIX w. użytkowana była jako więzienie, dlatego zmianie uległ jej układ, funkcjonalno – przestrzenny. Przedzielono ścianę wewnętrzną, stropami między kondygnacjami oraz zamurowano partie murów zewnętrznych, wybito również nowe otwory okienne. W czasie działań wojennych w 1945 r. została silnie uszkodzona. W latach 70 – tych na podstawie decyzji konserwatora wojewódzkiego baszta została odrestaurowana. Budynek został oddany do użytku w 1974 r., znajduje się w tym miejscu do chwili obecnej siedziba Muzeum Historyczno – Etnograficznego w Chojnicach [6].

Sytuacja:
Baszta Wronia usytuowana jest w zachodniej części Starego Miasta. Obiekt znajduje się przy odcinku murów miejskich między ulicą 31 Stycznia a Młyńską, mury te ciągną się od strony wschodniej wzdłuż ul. Podmurnej i dawnej fosy miejskiej od strony zachodniej.


Materiał, konstrukcja, technika:

Ściany:
Murowane z cegły pełnej, palonej, o wątku gotyckim, tynkowane częściowo od wewnątrz.

Stropy, sklepienia:
Płaskie, ceglane na metalowych szynach.

Konstrukcja dachu:
Dach sześciospadowy z krótką kalenicą. Więźba dachowa krokwiowo – jętkowa, drewniana.

Pokrycie dachu:
Dachówka ceramiczna typu mnich – mniszka.

Posadzki, podłogi:
Parkiet pokryty wykładziną.

Schody:
Metalowe, kręcone, na ostatnią kondygnację (poddasz) – drabina.

Otwory okienne:
Niewielkie, prostokątne, od strony wewnętrznej zamknięte łukiem odcinkowym. Okna: skrzynkowe, współczesne, jednodzielne.

Otwory drzwiowe:
Otwory drzwiowe prostokątne, drzwi płytowe, współczesne.

Rzut:
Budynek założony na planie prostokąta o kształcie zbliżonym do kwadratu. Powyżej parteru, budynek założony na planie nieregularnego sześciokąta. W narożu północno – zachodnim umieszczone są schody.

Bryła:
Podstawa budynku ma formę prostopadłościenną. Powyżej budynek przechodzi w formę graniastosłupową na podstawie sześciokątnej. Jest to sześciokąt powstały poprzez ścięcie dwóch narożników prostokąta.

Elewacja wschodnia:
Dwuosiowa, niesymetryczna, na parterze osie wyznaczone są przez jedno okno i drzwi wejściowe, na wyższych piętrach przez dwa okna.

Elewacja południowa:
Jednoosiowa od poziomu I piętra, lewy narożnik ukośnie ścięty, na poziomie II piętra obszerny prostokątny otwór okienny.

Elewacja zachodnia:
Jednoosiowa, symetryczna, część parterowa elewacji pozbawiona otworów. Powyżej części parterowej krawędzie elewacji ukośnie ścięte. Na I, II i III piętrze po jednym oknie na osi elewacji.

Elewacja północna:
Analogiczna do elewacji południowej.

Wnętrze:
Na wszystkich kondygnacjach w północno – zachodnim narożniku budynku znajduje się klatka schodowa oddzielona od reszty pomieszczenia ściankami działowymi. Na parterze dodatkowo ścianki działowe wydzielające 2 pomieszczenia. Na pozostałych kondygnacjach znajduje się tylko jedno pomieszczenie.

Wyposażenie:
Brak oryginalnego wyposażenia obiektu.

Instalacje:
W budynku znajdują się instalacje: elektryczne, wodno – kanalizacyjna, odgromowa i telefoniczna.

Najnowsza z baszt Chojnic, a zarazem jedyna niewpisana na listę zabytków. Zbudowana w ramach projektu „Centra Informacji Turystycznej – Bramy Kaszubskiego Pierścienia”. Do wysokości 150 cm została obłożona kamieniami, które były użyte do budowy poprzedniczki nowej baszty. Uroczyście otwarta 30 czerwca 2011 r.

Nazwę „Nowa” wybrano spośród propozycji mieszkańców. Mieści informację turystyczną oraz zaplecze dla sceny amfiteatru w fosie.

Ulica Podmurna - ulicę tę zwano w 1753 roku Zaułkiem od Bramy Młyńskiej do Bramy Człuchowskiej i Furtki Klasztornej. Od 1975 roku, po odrestaurowaniu baszt na murach obronnych starego miasta jest deptakiem spacerowym licznych turystów zwiedzających Muzeum Historyczno - Etnograficzne w Bramie Człuchowskiej, baszty muzealne (Wronia, Szewska, Dom Szewski, Kurza Stopa).