Pod koniec dziewiątej dekady XIX stulecia, grono światłych, ambitnych miejscowych działaczy z ówczesnym burmistrzem Andrzejem Brodą na czele, postanowiło zbudować w Ustroniu godny tej miejscowości ratusz miejski. Ustroń już wtedy nazywany był na wyrost „miastem”, „miasteczkiem”, chociaż w rzeczywistości przysługiwało mu tylko miano „gminy targowej”, a prawa miejskie uzyskał dopiero w 1956 r.
Plany obiektu sporządził w 1891 r. Heinrich Münster – pracownik Urzędu Budowlanego Komory Cieszyńskiej, a zezwolenia na budowę udzielił Wydział Krajowy w Opawie.
Z końcem 1892 r. władze Ustronia ogłosiły przetarg na budowę, w którym wzięło udział kilku znanych przedsiębiorców budowlanych z Cieszyna, m.in. Josef Motika i Fritz Fulda. Ten ostatni przetarg wygrał.
Ratusz (o pierwotnym numerze 141, w czasie II wojny światowej - Dr. Zinsmeisterstrasse 1, a następnie - Rynek 1) stanął w 1894 r. na skraju placu targowego, czyli dzisiejszego rynku, w miejscu starej, walącej się drewnianej chałupy Pawła Ryszawego, w której mieściła się gospoda. Niemniej jego wygląd różnił się nieco od planów pierwotnych, co zapewne miało związek z kosztami tej inwestycji.
Obiekt nawiązujący do stylu eklektycznego, neorenesansowego, z elementami secesji, wzniesiony został na planie prostokąta z dwoma nieznacznie wysuniętymi ryzalitami. Budynek był murowany z cegły, otynkowany, podpiwniczony. Posiadał sześciokwaterowe okna – w części parterowej zaokrąglone półkoliście ze zwornikiem, zaś na piętrze prostokątne, zdobione gzymsami. Narożniki budowli i ryzalitów na całej wysokości oraz dwie ściany parteru posiadały boniowanie. Drzwi – dwuskrzydłowe, płycinowe, z zakończonym półkoliście nadświetlem. Portal – niezmienny do dziś – posiada dwie pełne kolumny zdobione kapitelami kompozytowymi, na których wspiera się belkowanie kroksztynowe, podtrzymujące balkon o balustradzie tralkowej.
Obiekt pierwotnie był piętrowy, kryty blaszanym, czterospadowym dachem. W elewacji bocznej na osi centralnej znajdowała się wieża nakryta dachem typu namiotowego, który był ścięty i ozdobiony metalowym płotkiem.
Po pożarze ratusza w dniu 6 grudnia 1964 r., w 1968 r. dobudowano drugie piętro, spłaszczono dach i nadbudowano wieżę, przywracając jej pierwotny kształt. W całym obiekcie wprowadzono współczesną stolarkę, utrzymując dawne otwory okienne. Zredukowano też pewne elementy porządku architektonicznego obiektu, z zachowaniem na parterze niektórych motywów dekoracyjnych (fantazyjnie wygięte formy czerpiące swoje bogactwo ze świata flory (liście) oraz fauny (węże, głowy kobiece o rozpuszczonych, falujących włosach), które przetrwały do dzisiaj.
W 2005 r. z okazji jubileuszu 700.lecia Ustronia ratusz został odnowiony; dobudowano kondygnację, a zarazem nastąpiła wymiana dachu, który pokryto miedzianą dachówką. Wzniesiono nową wieżę, zwieńczoną miedzianą kopułą, odświeżono też elewacje i wymieniono okna. Autorką projektu modernizacji, nawiązującego do pierwotnego planu obiektu, jest arch. Zofia Perlega.
[Tekst: vstrone]