Kościół św. Jakuba Większego Apostoła został zbudowany w stylu gotyckim w 1598 roku, przebudowany w latach 1730-1750 w stylu barokowym, zachowując jedynie gotycką wieżę z pierwszej połowy XV wieku. Częściowo zniszczony w 1780 roku w wyniku pożaru, restaurowany w 1826 roku. We wnętrzu uwagę przyciąga bogate barokowe ( chrzcielnica, ambona) i rokokowe wyposażenie. W ołtarzu głównym w centralnej części między kolumnami obraz Matki Bożej Szkaplerznej namalowany w 1693 roku. Na zasuwie obraz św. Jakuba z końca XVIII wieku. Na elewacjach zewnętrznych wczesnobarokowe epitafia wykonane z piaskowca, m.in. Macieja i Mikołaja Radowickich. Na cmentarzu przykościelnym barokowy nagrobek z końca XVII w., w postaci kamiennego cokołu zakończonego stalowym krzyżem.