Rynek został wytyczony po nadaniu Lublinowi prawa miejskiego. Został założony na planie zbliżonym do kwadratu o wymiarach 62x72 m. Nieregularny kształt Rynku wynika z założenia placu na łuku dawnych wałów, dlatego zachodnia pierzeja jest wklęsła, a wschodnia (przylegająca do dawnych wałów) wypukła. Początkowo ze wszystkich naroży Rynku wybiegały po dwie ulice. Wraz z upływem czasu i licznymi przekształceniami zabudowy Rynku część ulic została zabudowana. Od samego początku Rynek służył celom handlowym. Środek placu wypełnia gmach Trybunału Koronnego powstały w miejscu ratusza. Więcej historii Rynku: .
Źródło: Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN\\\" - www.teatrnn.pl/leksykon (

http://teatrnn.pl/leksykon

). Opis obiektu umieszczono za zgodą Ośrodka.

Nazwa ulicy pochodzi od grodu na Zamku, do którego prowadzi. Ulica od pierwszej połowy XVI wieku do dziś funkcjonuje pod nazwą Grodzka. Niegdyś funkcjonowała pod nazwą łacińską (Platea Castrensis).
Ulica Grodzka jest jedną z najbardziej oryginalnie zachowanych ulic Lublina. Zarówno jej przebieg, jak i nazwa nie zmieniły się od czasów średniowiecza. W połowie swej długości ulica otwiera się na plac Po Farze, w przedłużeniu zaś w kierunku Śródmieścia wybiega na Rynek i ul. Bramową zamkniętą Bramą Krakowską. Zachowana w autentycznej formie szerokość ulicy w stosunku do innych, była dyktowana jej pierwotną funkcją (dawny szlak handlowy). Ulica została wybrukowana pod koniec XVIII wieku z polecenia Komisji Dobrego Porządku.
Gawarecki H., Gawdzik C., Ulicami Lublina, Lublin 1976.