Niekorzystne wpływy I wojny światowej na dzieci z gmin uprzemysłowionych zwróciły uwagę opinii publicznej, szczególnie w kręgach nauczycielskich. Zaczęto głośno mówić o konieczności utworzenia większej ilości lepiej wyposażonych prewentoriów. Pod Zarządem Wałbrzyskich Lekarzy utworzony został komitet, który przyjął sobie za zadanie ich zorganizowanie. Właśnie działanie Zarządu sprawiło, że gmina Podgórze (Dittersbach) zezwoliła na powstanie prewentorium i przeznaczyła na to środki finansowe. 10 marca 1920r. od Urzędu Skarbowego Rzeszy pozyskano barak (znajdował się na wschód od Zamkowej Góry). Już wkrótce odbyło się otwarcie samodzielnej jednostki – (Waldheimstätte) – w której dzieci mogły znaleźć schronienie i wyżywienie przez okres 6 tygodni. W ciągu istnienia prewentorium przewinęło się przez nie 519 chłopców i 544 dziewczynki. Sukces był niewątpliwy. Wśród dzieci – gości tego obiektu – zanotowano przyrost wagi nawet do 12 funtów. Niestety, w związku z kryzysem gospodarczym, dnia 01.08.1931 roku prewentorium, po 11 latach istnienia, zostało zamknięte. Przekształcono je później w schronisko młodzieżowe – zlikwidowane zaraz po II wojnie światowej. Obecnie o istnieniu schroniska przypominają tylko schody, studzienki rewizyjne i dawna piwniczka.
/Petroniusz w oparciu o Forschungen zur Geschichte des Waldenburger Berglandes. Herausgegeben vom Gemeindevorstand der Industrielandgemeinde Dittersbach. 1932 i informacje własne/