Pałac Raczyńskich wzniesiony w drugiej połowie XIX w. w stylu klasycystycznym z elementami neorenesansowym, w miejscu gdzie od XVI w. istniał dwór, prawdopodobnie obronny, zwany Zameczkiem. Na początku XIX w. stary dwór popadł w ruinę i nie nadawał się już do zamieszkania. W połowie XIX w. majątek odkupił i podniósł z upadku generał Wincenty Krasiński, na polecenie którego w 1856 zbudowano pałac w stylu klasycystycznym z wykorzystaniem wcześniejszej budowli. Jest dwukondygnacyjnyjnym budynkiem założonym na planie prostokąta, zwróconym jest na zachód, ozdobionym wydatnym, pięcioosiowym, trójkondygnacyjnym ryzalitem zwieńczonym trójkątnym przyczółkiem z akroteriami i kartuszem herbowym. Na osi głównej znajdują się portyki filarowe, których zadaszenia tworzą tarasy. Podziały elewacji akcentują prostokątne okna profilowane opaskami (na drugim piętrze sklepione półkoliście), drzwi wejściowe oraz balkonowe. Korpus główny nakryty jest blaszanym dachem czterospadowym. Wejście flankują dwa marmurowe posągi lwów podtrzymujących tarcze z herbem Nałęcz Raczyńskich i św. Jerzym. Przed pałacem znajduje się fontanna.