|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 6
1905 , Budynek byłych koszar pruskich zbudowany w latach 1784-1786Skomentuj zdjęcie
|
17 pobrań 3080 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia legion Obiekty widoczne na zdjęciu
Ratusz więcej zdjęć (123) Atrakcja turystyczna Zbudowano: 1905 Zabytek: nr rej.: A/393/1 z 25.11.1993 Neogotycki ratusz wybudowany w 1905 r, odrestaurowany w 1996 r. Siedziba Urzędu Miasta I Rady Miejskiej. Neogotyckie serce miasta – można powiedzieć, że to druga nazwa, zbudowanego na początku XX wieku, chojnickiego ratusza,. Znajduje się on w północnej pierzei rynku i prezentuje się szczególnie efektownie w blasku wieczornej iluminacji. Jest on trzecim ratuszem w historii miasta. Pierwszy wybudowano w XIV wieku, w północnej części rynku. Niestety został on później zaadaptowany przez protestantów na zbór ewangelicki, dlatego już wkrótce powstał kolejny budynek, w stylu barokowym, mający pełnić funkcję ratusza. Zarówno ratusz jak i przylegający do niego kościół przetrwały do początku XX wieku. Jednak ich zły stan wpłynął na decyzję władz o budowie nowej siedziby. Nowy gmach wzniesiono według projektu berlińskich architektów. Został usytuowany na wysokich suterenach. Całą część środkową obejmował balkon z ozdobną balustradą, wsparty na konsolach w kształcie rzeźbionych głów. Takie same głowy podpierają wykusz na wysokości drugiego piętra. W nadokiennikach i płaskorzeźbach międzyokiennych umieszczono płaskorzeźby przedstawiające emblematy rzemiosła i handlu. Istotna rolę pełnią także powtarzające się motywy sów i pszczół, symbolizujące mądrość i pracowitość. Natomiast ścianę frontową zdobią herby Chojnic, Polski i Pomorza, a także miejscowości: Człuchowa, Czarnego, Debrzna i Białego Boru. Nawiązano w ten sposób do tradycji z czasów I Rzeczypospolitej, kiedy to Chojnice reprezentowały interesy tych małych miast na sejmiku województwa pomorskiego i sejmiku generalnym Prus Królewskich. Interesujący jest również wystrój sali posiedzeń Rady Miasta, w którym uwagę należy zwrócić na modernistyczne detale. W oknach witraże przedstawiające cnoty i powinności samorządowej władzy wobec obywateli. Należą do nich sprawiedliwość, mądrość i miłosierdzie. Ciekawostką jest to, że żyrandole i boazeria są od początku zbudowania siedziby. W holu budynku wiszą dwie tablice pamiątkowe: jedna upamiętnia pierwszego burmistrza po odzyskaniu niepodległości dr. Alojzego Sobierajczyka, a druga stanowi replikę tablicy Józefa Piłsudskiego z 1934 roku. W okresie zaborów i II Rzeczypospolitej salę zdobił obraz berlińskiego artysty Fryderyka A.T. Grotemayera, przedstawiający bitwę pod Chojnicami. Obecnie dzieło znajduje się w zbiorach Muzeum Historyczno-Etnograficznego w Chojnicach. Ratusz był również miejscem, które skupiało w sobie wiele historycznych wydarzeń. Między innymi to, że 31 stycznia 1920 r. ostatni pruski burmistrz oddał władzę w polskie ręce po półtorawiekowym obcym władaniu. Budynek ten gościł także dawnych prezydentów RP – Stanisława Wojciechowskiego i Ignacego Mościckiego jak i innych przedstawicieli najwyższych władz Polski. Autor: CIT Chojnice Kościół ewangelicki Świętej Trójcy więcej zdjęć (29) Zbudowano: 1620 Zlikwidowano: XI.1939 Kościół ewangelicki p/w św. Trójcy, położony był na dzisiejszym Starym Rynku, zbudowany w 1620 roku. Posiadał trzywarstwową barokową wieżę i małą sygnaturkę. Na głównej fasadzie znajdował się zegar słoneczny, który przez prawie 400 lat wskazywał mieszkańcom miasta dokładny czas. W ciągu swego istnienia kościół ulegał pożarom i zniszczeniom wojennym, w listopadzie 1939 roku zburzony został przez hitlerowców. W ten sposób Niemcy rozszerzyli plac (Rynek) dla swoich manifestacji. Z galerii na wieży od niepamiętnych czasów orkiestra Ochotniczej Straży Pożarnej w Sylwestra grała melodyjną pieśń "Ciebie Boże chwalimy". Koszary więcej zdjęć (18) Zbudowano: 1784-86 Zlikwidowano: 1936 Wkrótce po I rozbiorze Polski rząd pruski postanowił ulokować w Chojnicach garnizon, który miał być gwarantem ładu i bezpieczeństwa w wielkim wówczas powiecie chojnickim. W tym celu w latach 1784-1786 zostały zbudowane koszary na Nowym Mieście, w sąsiedztwie budynku byłego kolegium jezuickiego. Gmach koszar był murowany z cegły, od strony północnej posadowiony na odcinku miejskiego muru obronnego, nakryty dwuspadowym dachem. Prawie sto lat później pruskie ministerstwo wojny sprzedało połowę gmachu gimnazjum chojnickiemu, które zaadoptowało go celów dydaktycznych i mieszkalnych - od strony wschodniej na piętrze znajdowało się mieszkanie służbowe kolejnych dyrektorów szkoły. Drugą (zachodnią) połowę gmachu zajmowało wojsko aż do 1936 roku. Sąsiedztwo koszar nie było zbyt szczęśliwe dla gimnazjum, gdyż ćwiczenia musztry, śpiew i przemarsze oddziałów zakłócały tok zajęć, choć uczniowie na takie przeszkody bynajmniej się nie uskarżali. Po ostatniej wojnie do 1958 roku zachodnią część gmachu zajmowała Wojskowa Komenda Uzupełnień, potem Dom Dziecka, w 1978 roku po rozbiórce została od podstaw odbudowana i obie części zostały scalone w jeden obiekt szkolny. Szkoda, że po przebudowie tak jednego, jak i drugiego segmentu gmach w niczym nie przypomina XVIII-wiecznych koszar. ...w/g "Bedeker Chojnicki" autorstwa Kazimierza Ostrowskiego; Stary Rynek więcej zdjęć (581) Dawniej: Markt, Plac Bojowników PPR ul. Nowe Miasto więcej zdjęć (212) Dawniej dzielnica Chojnic, upamiętniona dziś w nazwie ulicy. Umocnienia obronne Chojnic z okresu przedkrzyżackiego obejmowały mniejszy obszar, Krzyżacy, nadając miastu akt lokacyjny ok. 1320 roku, postanowili przesunąć jego granice w kierunku północnym, do jeziora Cegielnianego. Przyłączony teren razem z całym miastem został opasany murem obronnym w II połowie XIV wieku, lecz w odróżnieniu od pierwotnego obszaru nazwano go Nowym Miastem. Nie jest pewne, czy w momencie powiększenia nowa dzielnica już istniała, czy dopiero miała być zabudowana, w następnych wiekach jednak obszar w obrębie murów (inter muros) zawsze dzielono, także w spisach podatkowych, na Stare Miasto i Nowe Miasto. Ta część miasta obejmowała również przyległe uliczki Jeziorną, Spichlerzną, Koszarową. Nowa dzielnica była wyraźnie mniejsza: w 1570 roku na Starym Mieście znajdowało się 181 domów, zamieszkałych przez 1.278 osób; Nowe Miasto liczyło 42 domy i 252 mieszkańców. W 1662 roku (a więc po pożarze i epidemii w czasie najazdu szwedzkiego) na Starym Mieście mieszkało 700 osób, na Nowym Mieście 141 osób, na przedmieściach 261 osób. Trzeba więc stwierdzić, że pochodząca z XIV wieku nazwa ulicy Nowe Miasto ma przekonujące, historyczne uzasadnienie. ...na podst. "Bedekeru Chojnickiego" autorstwa K.Ostrowskiego; |