|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 10 głosów | średnia głosów: 5.96
9 listopada 2014 , Stacja metra Dworzec WileńskiSkomentuj zdjęcie |
Dodane: 9 listopada 2014, godz. 21:27:04 Autor zdjęcia: maj Rozmiar: 1598px x 1198px Licencja: CC-BY-SA 3.0 Aparat: COOLPIX P530 1 / 30sƒ / 3ISO 3204mm
2 pobrania 1123 odsłony 5.96 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia maj Obiekty widoczne na zdjęciu
M2 stacja metra Dworzec Wileński więcej zdjęć (18) Zbudowano: 2011-14 Stacja metra Dworzec Wileński - jedna z siedmiu stacji centralnego odcinka II linii metra wybudowana w latach 2011-14, położona na głębokości 13 m w centralnym punkcie komunikacyjnym północno praskiej dzielnicy, skrzyżowanie ulic Targowa i Solidarności. Jest to najpłytsza stacja centrlnego odcink II linii metra a po jej północnej stronie powstała duża hala techniczno - postojawa. Na stację prowadzi aż 13 wejść i 11 wind. Na głowicę zachodnią stacji prowadzą 2 wejścia i 2 windy po obu stronach ul. Targowej oraz 1 wejście z wysepki tramwajowej. Na wschodnią stronę natomiast prowadzi 6 wejść i 5 wind zlokalizowanych na narożnikach skrzyżowani Targowej z Solidarniści które ulokowane są na wszystkich narożnikach skrzyżowania Targowej z al. Solidarności, na trzech przystankach tramwajowych u zbiegu ulicy Targowej z Białostocką oraz 85 metrowy korytarz prowadzący w pobliże wyjścia z Dworca Wileńskiego. Na poziomie -1 umiejscowiona pasaż handlowy. Wsparcie sklepień podtrzymuje rząd kielichowatych słupów umiejscowiony pośrodku peronu. W wystroju stacji dominuje kolor ciemnoniebieski. Stacja jest ostatnią stacją centralnego odcinka II linii. Do poprzedniej stacji C14 Stadion Narodowy prowadzi tunel północny o długości 811 m i tunel południowy o długości 819 m. Odległość między osiami tych dwóch stacji wynosi 957 m. W okolicach stacji znajduje się zespół przystankowy Dworzec Wileński, w skład którego wchodzą przystanki autobusowe i tramwajowe, a także stacja kolejowa Warszawa Wileńska obsługiwana przez pociągi Kolei Mazowieckich linii R60 kursujące do stacji Wołomin, Tłuszcz i Małkinia. Na poziomie -1 zlokalizowano pasaż handlowy oraz hale odpraw, a pomiędzy nimi pomieszczenia technologiczne. Z hal odpraw na peron pasażerski prowadzą schody stałe, natomiast w przeciwnym kierunku schody ruchome. Na antresoli posadzki wyłożono szarym granitem, a ściany czarnym bazaltem. Podświetlenie stanowią mleczne podświetlane panele. W jednym z lokali na antresoli znajdować się będzie Punkt Obsługi Pasażera. Między pl. Wileńskim a ul. 11 Listopada znajduje się obiekt torów odstawczych[62] połączony z stacją po stronie wschodniej. Jego korpus posiada długość 261,3 m, maksymalną szerokość 24,6 m, kubaturę 67 211 m3 i powierzchnię 10 306 m2. Na poziomie -1 obiektu znajdują się pomieszczenia technologiczne, natomiast na poziomie -2 właściwe tory odstawcze. Tory umożliwiają zmianę czoła pociągów oraz odstawienie dwóch składów w rezerwie bądź w przerwie nocnej[63]. Pomiędzy torami usytuowany jest peron technologiczny o szerokości 1,5 m oraz tymczasowe perony boczne[62], które pozwalają również na mycie i sprzątanie wagonów[63]. Obiekt daje możliwość przedłużenia linii w stronę Targówka. ul. Targowa więcej zdjęć (1072) W końcu XVIII przy Targowej istniało już 71 drewnianych domów oraz 1 dom murowany. Należała wtedy do najludniejszych ulic Warszawy. W czasie insurekcji kościuszkowskiej, po wkroczeniu do Pragi wojska rosyjskie spaliły część zabudowań.. W 1808 wyburzono kolejne domy, głównie po zachodniej stronie ulicy. Dalszy rozwój ulicy skutecznie wstrzymał rozkaz Napoleona, który zakazał budowania murowanych domów na przedpolu przyczółka praskiego. Zburzono też wówczas ratusz praski oraz ratusz skaryszewski. W czasach Królestwa Polskiego jedynie część ul. Wołowej uwzględniono w planach odbudowy. Powstało 7 domów murowanych i ok. 50 drewnianych. Przez cały XIX ulica stanowiła centrum Pragi. Lata 60. to czas wzmożonego rozwoju i przebudowy. W 1866 przeprowadzono tory dla tramwaju konnego. Po przeprowadzeniu linii Kolei Petersburskiej i Terespolskiej oraz ukończeniu w 1864 Mostu Kierbedzia sytuacja ulicy Targowej mocno się zmieniła. Jeszcze w 1880 na ulicy kwitło targowisko. Przeważał handel hurtowy, który zaopatrywał targi miejskie. Głównymi towarami były: bydło, trzoda chlewna, konie, bryczki, drewno opałowe, uprzęże oraz zboże. Po likwidacji targowiska na jego miejscu urządzono skwery i ułożono chodniki. Na przełomie XIX i XX stulecia wzniesiono na rogu Białostockiej domy dla kolejarzy. W 1909 tramwaj konny zastąpiono elektrycznym. W 1916 do Targowej przyłączono ulicę Wołową. W latach 1926-1928 wybudowano budynek Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych. W 1928 wzniesiono wiadukt Kolei Średnicowej, zdobyty w czasie powstania warszawskiego przez powstańców. Po II wojnie światowej ulica Targowa jako stosunkowo mało zniszczona stała się główną siedzibą władz miasta. Przeprowadzono przez nią pierwszą powojenną linię tramwajową. Swoją siedzibę znalazło tu również Polskie Radio, "Życie Warszawy" oraz Rząd Tymczasowy (budynek Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych). Wikipedia |