Historia zakładu datuje się od 5 lutego 1945 roku, kiedy to powołano do życia przedsiębiorstwo pod nazwą Państwowa Fabryka Mydła i Gliceryny.Fabryka powstała na gruzach byłego niemieckiego przedsiębiorstwa. Po uporządkowaniu niemal całkowicie zdewastowanych maszyn i urządzeń oraz przy dużych trudnościach wynikających z braku fachowców i materiałów do produkcji, uruchomiono produkcję 38 - procentowego mydła, 10 - procentowego proszku do prania i sody do prania.
W 1946 roku zatrudniając 86 osób wyprodukowano 8 ton mydła, 250 ton proszku i 26 ton sody do prania o łącznej wartości 1106 tyś. zł.
W 1956 roku przyłączono drugi zakład - Fabrykę Mydła im. M. Nowotki we Wrocławiu przy ulicy Długosza 68. W tymże roku wartość produkcji wzrosła do 109 mln zł, rozszerzono profil produkcji o nowe gatunki mydeł i proszków oraz kwasów tłuszczowych, rafinowane tłuszczowo i gliceryny techniczne.Na wydziale proszków do prania uruchomiono wieżę rozpyłową, likwidując tym samym klepiskową produkcję proszku. Zatrudnionych było 276 osób.
W 1966 roku wartość produkcji wzrosła już do 225mln zł, rozszerzono asortyment produkcji o mydło jędrne i płatki mydlane. Zatrudnienie wynosiło w tym czasie 367 osób.
W 1965 roku zakład jako pierwszy w kraju zaczął stosować w proszkach piorących syntetyczne środki powierzchniowo czynne, zwane detergentami. Początkowo korzystano z produktów importowanych, a po roku uruchomiono produkcję własnych środków powierzchniowo czynnych na istalacji do sulfinowania włoskiej firmy Balestra.
Szczególnym osiągnięciem zakładu było rozpoczęcie w 1969 roku produkcji proszku "E", pierwszego w kraju enzymatycznego proszku do prania, metodą mieszania na zimno.
W 1968 roku zainstalowano włoski ciąg Mazzoni`ego do ciągłej produkcji mydeł toaletowych i półtoaletowych. Zastąpił on działającą od 1965 roku instalację o produkcji periodycznej.
Od 1980 (zatrudnienie 662 osób, sprzedaż 662 mln zł) roku produkcja mydeł toaletowych i gospodarczych prowadzona była na ciągu produkcji radzieckiej.
Od lipca 1971 fabryka przyjeła nazwę Wrocławskie Zakłady Chemii Gospodarczej "Pollena".
W 1972 roku przyłączono do fabryki trzeci zakład - Wrocławskie Zakłady Chemiczne Przemysłu Terenowego w Ścinawie, który 7 kwietnia 1977 roku przejęty został przez Jaworskie ZChG "Pollena". W okresie od 2 kwietnia 1976 do 31 grudnia 1980 roku do Wrocławskich ZChG "Pollena" należało również Ostrzeszowskie Przedsiębiorstwo Przemysłu Terenowego które od 1981 roku stało się samodzielnym przedsiębiorstwem państwowym.
W 1971 (zatrudnienie 580 osób, sprzedaż 765 mln zł) uruchomiono produkcję nowego wyrobu, środka gaśnieczego "Deteor - 1000", z wykorzystaniem własnych rozwiązań.
Po zbudowaniu w latach 1974-1977 nowoczesnej instalacji produkcyjnej utworzono nowy wydział - Wydział Proszków Gaśniczych. Wrocławskie ZChG "Pollena" były jedynym w kraju producentem proszków gaśniczych : węglanowego i fosforanowego, odznaczających się wysoką jakością.
W odpowiedzi na zapotrzeowanie rynku, związane z upowszechnieniem się pralek automatycznych, zakład uruchomił w 1984 (zatrudnienie 580 osób a sprzedaż w wysokości 3581 mln zł) produkcję enzymatycznego proszku do prania "E-automat". Kolejnym osiągnięciem zakładu było wybudowanie i uruchomienie wieży wibofluidalnej do produckji proszków do prania. Produkcja ta charakteryzowała się zupełnie nowymi rozwiązaniami techniczno - technologicznymi.
Do pierwszych wyrobów otrzymywanych metodą wibofluidalną w 1986 roku należał "Bionis", nowy enzymatyczny proszek do prania w pralkach automatycznych. Na Międzynarodowych Targach INCHEBA w Bratysławie uzyskał on złoty medal.
W latach 90 - tych zakład został sprzedany zagranicznemu inwestorowi i nosi nazwę Przedsiębiorstwo Zagraniczne "Cussons".
do Danuta B.: Na gruzach fabryki mydła i gliceryny Franza Tellmanna przy Ofener Straße 108-112. Wrocławskie Zakłady Chemii Gospodarczej zostały następnie powiększone o sąsiednie zabudowania dawnego browaru Haasego.
