Atmosferę takich parad oddaje wiersz mieszkańca Łodzi, Juliana Tuwima:

Przed Grand Hotelem w mieście Łodzi
Z trzaskiem parademarsz odchodzi.
Brodaty landszturm, w lewo łby,
A karną linią za feldfeblem
Wyrzuca sztywno i uparcie
Podkute stopy. Trzeszczy werblem
Grzmot pruskich bębnów. A na warcie,
Wpatrzone w marsz jak wierne psy,
Giętkie lejtnanty, adiutanty:
Czerwony kołnierz, monokl, trzcinka,
Cienka jak ostry gwizd piszczałek.
Za Ren, za Ren, niemiecki Ren,
I gość dostojny - feldmarszałek
Szkarłatno-siwy Mackensen.