Bractwo kurkowe od dawna borykało się z trudnościami związanymi z utrzymaniem strzelnicy. Dopiero w 1865 r. sytuacja finansowa poprawiła się na tyle, że zakupiono parcelę przy ul. Toruńskiej 30, gdzie mieściła się jedna z wcześniejszych strzelnic. W 1867 r. ukończono budowę domu towarzyskiego z rozbudowanym zapleczem. Do budynku przylegał obszerny ogród, na którym zaplanowano teatr letni oraz obiekty małej architektury[7]. Kompleks zbudowany latach 1866-1867 stanowił jedno z najokazalszych założeń rozrywkowych typu Établissement w Bydgoszczy. Wewnątrz mieściła się m.in. Sala Królewska udekorowana malowidłami, kotarami, figurami mitologicznymi oraz popiersiami członków rodziny królewskiej i dramaturgów Goethego i Schillera. Za budynkiem rozciągał się ogród tarasowy, ze strzelnicą urządzoną na sposób południowoniemiecki i wyposażoną w nowoczesne urządzenia[7]. Otwarcie nowego gmachu powiązane było z wielkimi uroczystościami. W roku tym liczba członków bractwa wynosiła już 160[8].

Pod koniec XIX wieku Strzelnica Bractwa Kurkowego należała do najpopularniejszych w mieście kompleksów rozrywkowych. Odbywały się tutaj zjazdy śpiewacze, zabawy, bankiety, bale maskowe, koncerty, zebrania – także organizacji polskich (do 1900 r.) Na estradzie występowali znamienici artyści, m.in. w 1880 r. Hans von Bülow, w 1891 r. Eugen d'Albert i Teresa Carreno, w 1912 r. orkiestra z Meiningen pod dyrekcją Maxa von Regera[11]. 13/14 października 1900 r. dom towarzyski Bractwa Strzeleckiego doszczętnie spłonął. W 1903 r. kompleks odbudowano z niewielkimi zmianami[7]. W 1913 r. po 10-letnich kłopotach finansowych, bractwo odstąpiło strzelnicę miastu pod warunkiem, że będzie mogło wydzierżawiać poszczególne sale.

źródło: Wikipedia