„JOWITA” to Dom Studencki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, często nazywany potocznie „Akumulatorami” z uwagi na zainstalowany na dachu neon reklamowy „Centra Akumulatory”.
Budynek posiada 11 pięter wraz z rozbudowaną częścią parterową.
Na parterze znajduje się recepcja, administracja DS Jowita , Biuro Parlamentu Samorządu Studentów , dwie sale wykładowe , biuro Preinkubatora Akademickiego oraz sala komputerowa .
Na dolnych piętrach, znajdują się hotelowe pokoje gościnne, na piętrach 2-10 – pokoje studenckie.

Stanowiła do roku 1903 część ul.Głogowskiej, poczem została wyodrębniona pod nazwą "ul.Buddego". Zwie się od 29.08.1919 "ul.Jasną". Nazwa charakterystyczna, gdyż ulica jest szeroka i zabudowana jednostronnie, a budynki frontem ku wschodowi zwrócone.

Przejęta w roku 1900 wraz z gminą jeżycką. Nosiła za czasów niemieckich nazwę "Tiergartenstrasse". Nazwę polską ustalono urzędowo 29.08.1919r. Nazwa wzięta od Ogrodu Zoologicznego (Zwierzyńca) przy ulicy tej położonego.
Na kilka lat przed wojną wschodni jej odcinek wszedł wraz z byłą Wjazdową i Kaponierą w skład alei Marszałka Piłsudskiego. Było tutaj piętnaście konsulatów, w tym dwa egzotyczne, Gwatemali i Peru (istnieje do dziś pod nr 13).

W latach 70. XIX wieku w związku z modernizacją sieci kolejowej Twierdzy Poznań przeniesiono dworzec kolejowy w Poznaniu z Jeżyc z dzisiejszej ul. Zwierzynieckiej w obecne miejsce. Wraz z tą zmianą tory kolejowe położono na najbliższym przedpolu zachodniej części rdzenia poligonalnego twierdzy. Wymusiło to też zorganizowanie skrzyżowania torów kolejowych z ciągiem komunikacyjnym wychodzącym z Bramy Berlińskiej. Zbudowano wówczas wiadukt nad torami, rampę w kierunku południowym do nowego dworca (dziś ul. Dworcowa) zaś w zachodnim przyczółku wiaduktu powstała Kaponiera Kolejowa (oddana do użytku w 1872 roku) mająca bronić torów. W 1914 zmieniono ją na most Zamkowy, a obecnie Most Uniwersytecki.

Kolejna znacząca przebudowa miała miejsce w latach 1968-1973. W miejscu Kaponiery Kolejowej zbudowano rondo z przejściem podziemnym, które otrzymało imię Mikołaja Kopernika w 500. rocznicę jego urodzin. Prace rozpoczęto 1 kwietnia 1968 i prowadzono etapami, przy czym przez cały czas czynne były zelektryfikowane linie kolejowe biegnące pod Mostem Uniwersyteckim. Podczas przebudowy skrzyżowania konieczne było wyburzenie części starych przyczółków po stronie kolejowego 'toru szczecińskiego' i w konstrukcji tzw. 'dziury toruńskiej'. W tym zakresie prace saperskie wykonywał pododdział Wojska Polskiego. Przez 2 miesiące (1 sierpnia 1971-30 września 1971) wyburzono 3000 m³ starej konstrukcji, wywieziono 2500 ton gruzu. Rondo oficjalnie oddano do użytku 19 maja 1973 roku.