Koloruj
 | Polska › woj. pomorskie › Gdańsk › Przeróbka › Półwysep Westerplatte › Pole bitewne Westerplatte › Nowe koszary WST |
1969 , Koszary na Westerplatte zniszczone przez armię czerwoną podczas "wyzwalania" Gdańska. Rosjanie bombardowali Gdańsk po opuszczeniu go przez armię niemiecką.
† Yanek
+1 głosów:1  Hmm, opis zapewne z strony p., Wajnikonis, problem jednak w tym że chyba nie bardzo jest prawdziwy. Wg jednych źródeł zniszczeń dokonali żołnierze sowieccy detonując tam niewybuchy i to przez kilka miesięcy po zakończeniu walk, wedle innych żołnierze LWP w początkach lat 50-tych na polecenie Mieczysława Moczara, wg Wikipedii częściowo koszary rozebrano jeszcze podczas wojny, na pewno zaś z tego co jeszcze pozostało, w poł. lat 60-tych usunięto znaczną część ruin, by stworzyć widoczną na zdjęciu drogę do odsłoniętego w 1966 r. pomnika. Swoją drogą wiosną 1945 r. Niemcy zaciekle się tutaj bronili, cyt. za Muzeum II Wojny Światowej - 28 marca 1945 roku pododdziały niemieckiej 73 dywizji piechoty naciskane przez radzieckie jednostki pancerne zostały zmuszone do wycofania się z Nowego Portu na Westerplatte. W ciągu następnych trzech dni oddziały niemieckie toczyły zacięte walki o Westerplatte, odpierając kolejne próby lądowania na półwyspie jednostek radzieckiej 76 dywizji gwardii. Ostatecznie 1 kwietnia 1945 roku resztki wojsk niemieckich opuściły Westerplatte i drogą morską zostały ewakuowane w kierunku wschodnim. 2015-05-14 21:53:39 (10 lat temu)
|
|
Na stronie od 2013 listopad
12 lat 5 miesięcy 17 dni |
 |
koszary
|
"Istotą tego tyrzykondygnacyjnego budynku było zabezpieczenie jego najniższej kondygnacji (schronu) od ognia artylerii i lotnictwa przez przedwczesne wywoływanie detonnacji pocisków na stropach przesłaniających strop schronowy.(...) Bombardowanie lotnicze w dniu 2 września 1939r. bombami 500 kilogramowymi wykazało,że to, co się miało oprzeć puczowi hitlerowców,spełniło zadania w warunkach najcięższej wojny regularnej.Schron koszarowy, przywalony gruzami z pięter wyższych budynku chronił załogę od przedszturmowego huraganowego ognia przez następne 5 dni trwającej obrony" cyt.płk. Józefa Siłakowskiego, Szefa Departamentu Budownictwa w Departamencie Spraw Obronnych.
Nowe koszary - konstrukcja
Od początku użytkowania składnicy był brak odpowiednio przystosowanych pomieszczeń dla załogi.Budynek tzw. "starych koszar" ,pozostałość po przedwojennym kurorcie,nie miał ogrzewania więć pobyt w okresie zimowym był bardzo dokuczliwy.Tzw."nowe koszary"na Westerplatte powstały w latach 1934-1935 i były prawdopodobnie autorstwa architekta prof.Jana Zachwatowicza. Były budynkiem trzykondygnacyjnym (suterena,wysoki parter i piętro) w kształcie nieregularnej litery T zwróconej w kierunku Kanału Portowego.Kształ i orientacja budynku sprawiały,że powstały przed nim plac był osłonięty przed obserwacją z terenu Nowego Portu.Jak na ówczesne standardy koszarowe został nowocześnie wyposażony.
Obecny stan jest wynikiem działań wojennych oraz powojennych dewastacji.Północne skrzydło rozebrano w latach sześćdziesiątych podczas budowy promenady do kopca i pomnika./źr. materiały muzeum
Westerplatte – półwysep w Gdańsku, przy ujściu Martwej Wisły. W latach 1926-39 na terenie półwyspu funkcjonowała Wojskowa Składnica Tranzytowa, której obrona we wrześniu 1939 stała się jednym z najbardziej znanych symboli polskiego oporu przeciw hitlerowcom.
Historia
W maju 1734 wylądował tu 2,5 tysięczny francuski korpus interwencyjny hrabiego Ludwika de Plélo (który sam tam zginął) próbujący przełamać oblężenie Gdańska przez Rosjan w czasie wojny o sukcesję polską.
14 marca 1924 roku Rada Ligi Narodów przyznała Polsce teren na półwyspie Westerplatte, u ujścia kanału portowego do morza, naprzeciw przedmieścia Nowy Port. 31 października 1925 roku obszar na terenie Wolnego Miasta Gdańska na półwyspie Westerplatte został oficjalnie przekazany w bezterminowe i bezpłatne użytkowanie Polsce.
7 grudnia 1925 roku Liga Narodów przyznała Polsce prawo do utrzymania straży wojskowej na Westerplatte i już dnia 18 stycznia 1926 roku o godz. 14.00 przybył na trałowcu ORP Mewa pierwszy oddział i rozpoczął pełnienie służby wartowniczej. W latach 1926-39 na terenie półwyspu funkcjonowała Wojskowa Składnica Tranzytowa.
25 sierpnia 1939 roku przybył do Gdańska z rzekomo kurtuazyjną wizytą niemiecki pancernik szkoleniowy Schleswig-Holstein (w rzeczywistości dobrze uzbrojony okręt przygotowany do ataku na Westerplatte). W dniach 1-7 września 1939 miała miejsce obrona półwyspu przez Polaków pod dowództwem mjr. Henryka Sucharskiego (od 2 do 7 września dowodził zastępca kpt. Franciszek Dąbrowski). W trakcie tych walk jedynie źródła niemieckie podają o ataku żywych torped na stanowiska ostrzeliwujące Westerplatte z Nowego Portu, garnizon walczył samotnie i w okrążeniu wobec przeważających sił wroga. Po kapitulacji już 10 października 1939 roku hitlerowcy przewieźli na Westerplatte polskich więźniów w celu uporządkowania terenu po walkach.
W marcu 1940 formalnie utworzono na Westerplatte podobóz (Abteilung Aussenstelle) obozu koncentracyjnego w Stutthofie. Jego komendantami byli: SS-Hauptsturmführer Franz Christoffel, SS-Untersturmführer Paul Ehle i SS-Untersturmführer Kurt Mathesius. W maju 1941 zakończono prace rozbiórkowe na Westerplatte (rozebranie koszar) przez ostatnią grupę więźniów i rozwiązano obóz.
Po wojnie jesienią 1946 rozpoczęto rozminowywania terenu półwyspu. W tymże roku na miejscu Wartowni nr 5 ustawiono krzyż i tablicę z nazwiskami poległych tworząc symboliczny cmentarz poległych.
2 lipca 1962 roku krzyż usunięto i postawiono na jego miejscu czołg T-34 z 1945.
W kolejnych latach poszerzano tor wodny w Kanale Portowym kosztem półwyspu. Z urobku ziemnego uformowano wysoki kopiec, na którym powstał Pomnik Obrońców Wybrzeża, odsłonięty 9 października 1966 roku. Ma on 25 metrów wysokości (nie licząc podstawy, którą jest 20-metrowy kopiec). Pomnik ten swoim kształtem przypomina wyszczerbiony bagnet wbity w ziemię.
W związku z rozbudową portu komunistyczne władze planowały wysadzenie w powietrze dawnej Wartowni nr 1, by przeprowadzić w jej miejscu tor kolejowy. Dzięki zaangażowaniu miłośników historii i zabytków, w 1967 zrealizowano operację przesunięcia ważącego ok. 500 ton zabytku o 78 m w głąb półwyspu, dzięki czemu zachował się on do dziś.
12 czerwca 1987 roku pod Pomnikiem Obrońców Wybrzeża papież Jan Paweł II spotkał się z 38 westerplatczykami i z młodzieżą.
Źródło: