Nieistniejący już most drogowo-kolejowy (o 10 przęsłach) w Opaleniu na dolnej Wiśle zbudowany przez Niemców w latach 1905–1909 w ciągu trasy strategicznej linii kolejowej, którą Niemcy zamierzali rozbudować do rozmiarów magistrali. Linia ta miała wspierać logistycznie istniejące już połączenie (Berlin – Piła – Chojnice – Tczew – Królewiec) i służyć przede wszystkim do szybkiego przerzutu wojsk i materiału wojennego na wschód. Upadek cesarskich Niemiec zniweczył plany pruskiej ekspansji. Olbrzymi most w Opaleniu (ponad kilometr długości) w 1920 znalazł się na terenie Polski. Jednak okazał niepotrzebny, gdyż prowadził w teren odcięty po 800 metrach granicą od reszty Polski.

Z powodu dużych potrzeb inwestycyjnych II Rzeczypospolitej postanowiono go wykorzystać. Został w 1927-1929 zdemontowany i na nowo wykorzystany w 1934 w dwóch miejscach:

w Toruniu jako most drogowy – większa część konstrukcji z Opalenia.

w Koninie jako most drogowy na zalewie Warty (kanał Ulgi) – mniejsza część konstrukcji z Opalenia

Przeniesiono oczywiście tylko konstrukcje stalowe, a filary w obu nowych lokalizacjach wybudowano ponownie.

Podczas II wojny światowej most został przez Niemców prowizorycznie odbudowany (drewniana konstrukcja). Po wojnie przewozy pasażerskie odbywały się jeszcze do połowy lat 50. na trasie (Smętowo Graniczne – Opalenie). Doktryna militarna ZSRR przewidywała w przypadku konfliktu z NATO w miejscu starego mostu przerzucenie mostu składanego.

W latach 2010-2012 powstanie nowe drogowe połączenie mostowe w okolicach Opalenia (przeprawa drogowa w ciągu drogii krajowej DK90).

Za "Wikipedia"