Brama Młyńska nosiła także drugą nazwę - Brama Wodna. Kształtem i wielkością podobna była do Bramy Człuchowskiej. Wybudowana z cegieł, ze spiczastym dachem, na fundamentach kamiennych, w połowie XIV wieku, u wylotu ulicy Młyńskiej. Zaopatrzona była w żelazną kratę, zabezpieczającą przed niepożądanymi gośćmi. Przed bramą znajdował się most zwodzony ponad fosą, łączący się z basztami przyczółkowymi, od nich zaś prowadził drugi most do wodnego młyna słodowego. Gościniec wychodzący z miasta przez Bramę Młyńską stanowił najkrótszą drogę do miejskiego lasu Wolność oraz w kierunku Bytowa. Brama została rozebrana w 1838 roku, o czym zaświadcza pamiątkowy kamień z jej podnóża, z wyrytą datą: 11.05.1838, który dawniej leżał przy ulicy Mickiewicza a obecnie znajduje się na swym pierwotnym miejscu - na narożniku ulic Podmurnej i Młyńskiej.
Początkowo służyła za wieżę obserwacyjną i bramę wjazdową do miasta od strony zachodniej, później za więzienie. W 1657 roku uległa uszkodzeniu, w 1825 roku górne piętra częściowo usunięto a w 1838 roku uległa całkowitej rozbiórce.