starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 25 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Borek › ul. Sudecka › Wieża ciśnień "Borek" |
1927 , Dawne budynki projektu Hansa Poelziga przy ulicy Wiśniowej oraz wieża ciśnień "Borek".
Skomentuj zdjęcie
ZPKSoft
 Ten budynek też należał do szpitala ? 2014-12-11 22:40:47 (11 lat temu)
Po remoncie przeprowadzonym w latach 1986-1987, a także po wybudowaniu nowego bloku szpitalnego na dziedzińcu szpitala, na parterze widocznego tu fragmentu szpitala mieściłą sie izba przyjęć oraz przeniesiona z dworca głównego siedziba kolejowego pogotowa ratunkowego. 2014-12-11 22:54:57 (11 lat temu)
Brak źródła. 2014-12-11 23:03:40 (11 lat temu)
do esski : Czyli powinien być na tym zdjęciu ? A to zdjęcie wskazuje, że mamy widok Wiśniowej od strony Powstańców Śl. i te budynki nie istnieją. 2014-12-12 09:15:11 (11 lat temu)
do ZPKSoft: To jest niemal takie samo ujęcie jak tylko ówczesne kamienice stały w linii wyznaczonej przez latarnie uliczne ze zdjęcia z lat sześćdziesiątych. Szpitala na powyższym zdjęciu nie widać. 2014-12-12 09:22:25 (11 lat temu)
do max: Właśnie, bo widoczne na starym zdjęciu budynki rozebrano i powstały bloki. 2014-12-12 09:29:08 (11 lat temu)
do mar: Może Neo specjalnie nie daje, aby coś testować, bo źródła nie ma na wielu fotkach. 2014-12-12 09:30:03 (11 lat temu)
do ZPKSoft: Pomyliły mi się kierunki. To oczywiście budynki Hansa Poelziga - tutaj już w fazie zniszczenia - A problem z brakiem źródła przy dodawaniu zdjęcia poprawiłem w nocy. 2014-12-12 09:36:26 (11 lat temu)
do Neo[EZN]: Za poprawę braku źródła wielkie podziękowania. 2014-12-12 09:40:44 (11 lat temu)
do ZPKSoft: Fragment szpitala uwieczniony na zdjęciu był zapewne odbudowany pod 1945, do połowy lat 80 znajdował się tam oddział wewnętrzny, po remoncie wrzucono OIOM, izbę przyjęć, pogotowie, praktycznie całe skrzydło od Sudeckiej przerobiono, zainwestowano w kilka pięter i nowy gmach kilkadziesiąt miliionów złotych w miarę dobrze prosperujący natenczas szpital branżowy. 2014-12-12 12:21:45 (11 lat temu)
do esski : Obawiam się, że mylisz budynki. Widok uwieczniony na powyzszym zdjęciu to widok wzdłuż ul Wiśniowej na wschód, a budynki na nim widoczne to nie szpital. Szpital widoczny jest po lewej stronie np. na zdjęciu ale jest to widok wzdłuż ul. Sudeckiej na południe. 2014-12-12 12:50:43 (11 lat temu)
do max: Spierać się nie będę, jak dla mnie widok z Sudeckiej jaki zapamiętałem przez 10 lat pracy w szpitalnych murach odzwierciedla to co widać, nigdy nie dane mi było oglądać na żywo widoku wzdłuż Wiśniowej, betonowe pustaki, do dziś tam stojące rozszerzyły światło ulicy zmieniając zasadniczo temat. To co widać na zdjęciach jest jak dla mnie bardzo ale to bardzo podobne. 2014-12-12 12:56:13 (11 lat temu)
do esski : Ja się wychowałam na terenie wokół szpitala, począwszy od 1969 r. kiedy lataliśmy po budowie nowego skrzydła. Ich widok zapadł mi w pamięć, nie tylko zewnętrze ale wnętrze obiektów. 2014-12-12 13:34:56 (11 lat temu)
Panowie.Po co ta dyskusja.Jest to bankowo widok wzdłuż ul.Wiśniowej na wschód. Widoki z innych kierunków pokazywałyby wieżyczkę z kładką. I to by było na tyle. W latach 60-tych u.w. byłem tam na górze i oglądałem ten zbiornik. 2014-12-12 18:26:09 (11 lat temu)
Ta wieża ciśnień w Wrocławiu, to chyba najbardziej intrygujący budynek w Polsce, jest niezwykle intrygujący w kształcie i wyglądzie 2014-12-12 20:48:04 (11 lat temu)
|
|
Na stronie od 2001 wrzesień
24 lat 10 miesięcy 2 dni |
Dodane: 11 grudnia 2014, godz. 21:57:20
Aktualizacja: 25 września 2015, godz. 21:49:08
Źródło: Aukcje internetowe
Rozmiar: 1650px x 1068px
14 pobrań 1635 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Neo[EZN]
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
wieże
|
Wieża ciśnień "Borek"
więcej zdjęć (111)
Architekt: Karl Klimm
Zbudowano: 1904-1905
Dawniej: Wasserturm "Kleinburg"
Zabytek: 362/Wm (19.10.1978)
Wieża ciśnień przy alei Wiśniowej - historyzująca wieża ciśnień na osiedlu Borek we Wrocławiu. Oficjalny adres wieży brzmi: ul. Sudecka 125a, jednak znajduje się ona na pasie rozdzielającym jezdnie al. Wiśniowej w ciągu obwodnicy śródmiejskiej. Wieża ma wysokość 62 m. W 2/3 wysokości (na wys. 42 m) - galeryjka widokowa, z której można było niegdyś - za drobną opłatą - oglądać panoramę miasta, a także - przy dobrej pogodzie - odległą o trzydzieści kilometrów Ślężę a nawet - o sto kilometrów - Karkonosze.
Wybudowana została w latach 1903-1904 wg projektu Karla Klimma na południowych obrzeżach miasta, a w 1906 udostępniona zwiedzającym. Od 1908 personel wieży wciągał na jej szczycie czerwoną flagę w dniach, kiedy warunki atmosferyczne zapewniały dobrą widoczność; opłata za wjazd windą na galerię widokową wynosiła 10 fenigów. W czasie oblężenia Festung Breslau w 1945 pełniła rolę punktu obserwacyjnego do kierowania ogniem. Od II wojny światowej do lat 90. wieża nie była konserwowana (nie wykorzystywano też jej walorów turystycznych), choć zbiorniki wykorzystywano jeszcze do połowy lat 80. w systemie wodociągów miejskich. W końcu lat 90. wieża została wykupiona przez Stephan Elektronik Investment. Na podstawie projektu Wacława Bieniasza-Nicholsona przekształcono ją w kompleks restauracji o nazwie "Wieża Ciśnień".
Wieża reprezentuje formy stylowe późnego eklektyzmu z elementami secesji w ornamentyce i rzeźbie, mieszając formy neogotyckie (sklepienie pod zbiornikiem) z neoromańskim stylem wilhelmińskim. Konstrukcja wymurowana z cegły klinkierowej. Pierwsze dwie kondygnacje służyły początkowo jako mieszkania dla obsługi technicznej wieży, obecnie przekształcono w pomieszczenia użytkowe także znajdujące się nad nimi poddasze. Zbiornik wody znajdował się niegdyś w podpartej na dziewięciu filarach ośmiobocznej części nakrytej dachem namiotowym, na szczycie którego umieszczono masywny hełm o cechach secesyjnych. Środkowy słup zawierający dawniej wodociąg mieści obecnie jedną z wind (druga, wraz z klatką schodową, jest w bocznej wieżyczce). Wieża została wpisana do rejestru zabytków dnia 19.10.1978.
Źródło: [ Wikipedia] ([ autorzy])
Licencja: [ GFDL]
Wybudowana została w latach 1903-1904 wg projektu Karla Klimma na południowych obrzeżach miasta, a w 1906 udostępniona zwiedzającym. Od 1908 personel wieży wciągał na jej szczycie czerwoną flagę w dniach, kiedy warunki atmosferyczne zapewniały dobrą widoczność; opłata za wjazd windą na galerię widokową wynosiła 10 fenigów. W czasie oblężenia Festung Breslau w 1945 pełniła rolę punktu obserwacyjnego do kierowania ogniem. Od II wojny światowej do lat 90. wieża nie była konserwowana (nie wykorzystywano też jej walorów turystycznych), choć zbiorniki wykorzystywano jeszcze do połowy lat 80. w systemie wodociągów miejskich. W końcu lat 90. wieża została wykupiona przez Stephan Elektronik Investment. Na podstawie projektu Wacława Bieniasza-Nicholsona przekształcono ją w kompleks restauracji o nazwie "Wieża Ciśnień".
Wieża reprezentuje formy stylowe późnego eklektyzmu z elementami secesji w ornamentyce i rzeźbie, mieszając formy neogotyckie (sklepienie pod zbiornikiem) z neoromańskim stylem wilhelmińskim. Konstrukcja wymurowana z cegły klinkierowej. Pierwsze dwie kondygnacje służyły początkowo jako mieszkania dla obsługi technicznej wieży, obecnie przekształcono w pomieszczenia użytkowe także znajdujące się nad nimi poddasze. Zbiornik wody znajdował się niegdyś w podpartej na dziewięciu filarach ośmiobocznej części nakrytej dachem namiotowym, na szczycie którego umieszczono masywny hełm o cechach secesyjnych. Środkowy słup zawierający dawniej wodociąg mieści obecnie jedną z wind (druga, wraz z klatką schodową, jest w bocznej wieżyczce). Wieża została wpisana do rejestru zabytków dnia 19.10.1978.
Źródło: [ Wikipedia] ([ autorzy])
Licencja: [ GFDL]
ul. Sudecka
więcej zdjęć (1599)
Dawniej: Hohenzollern Strasse, Platanen Allee, Süd-Park Allee
Pierwsze plany wytyczenia ulicy powstały w latach 80. XIX wieku. Jednak dopiero w 1895 r. powstał plan, według którego zrealizowano później nową drogę. Szeroka, dwujezdniowa ulica, rozdzielona pasem zieleni prowadziła od ul. Grabiszyńskiej do al. Wiśniowej. Trzeba zaznaczyć, że powstawała ona w kolejnych etapach. Najstarsze odcinki ulicy znajdowały się przy ul. Grabiszyńskiej i w okolicach pl. Postańców Śląskich. Około 1904 r. do nowej ulicy przyłączono dawną ul. Platanową (Platanenalle), która ciągnęła się od al. Wiśniowej do al. Dębowej oraz nienazwany odcinek ulicy od al. Dębowej na południe (na niektórych mapach nosi on nazwę Parkstr.). Około 1920 r. ulicę wydłużono jeszcze od wiaduktu kolejowego do toru wyścigów konnych na Partynicach, lecz już wkrótce nadano mu nową nazwę Rennbahnstr. Przedwojenną nazwę ulicy nadano na cześć niemieckiej dynastii Hohenzollernów, królów Prus, a po 1871 r. cesarzy niemieckich.
W czasie walk o Festung Breslau zabudowa ulicy do pl. Powstańców Śląskich została prawie w całości zniszczona. Były to głównie wysokie, bogate kamienice. Najmniej ucierpiał południowy, willowy odcinek ulicy. Po wojnie ulicę na całej długości nazwano Sudecką. Jednak taki stan utrzymywał się do 1969 r. Wtedy właśnie władze ukraińskiego miasta Zaporoże nazwały jedną z ulic Wrocławską. Żeby nie być gorszymi władze Wrocławia przemianowały odcinek ul. Sudeckiej od ul. Grabiszyńskiej do pl. Powstańców Śląskich na ul. Zaporoską. Od tego czasu numeracja ul. Sudeckiej zaczyna się od nr 74.
W czasie walk o Festung Breslau zabudowa ulicy do pl. Powstańców Śląskich została prawie w całości zniszczona. Były to głównie wysokie, bogate kamienice. Najmniej ucierpiał południowy, willowy odcinek ulicy. Po wojnie ulicę na całej długości nazwano Sudecką. Jednak taki stan utrzymywał się do 1969 r. Wtedy właśnie władze ukraińskiego miasta Zaporoże nazwały jedną z ulic Wrocławską. Żeby nie być gorszymi władze Wrocławia przemianowały odcinek ul. Sudeckiej od ul. Grabiszyńskiej do pl. Powstańców Śląskich na ul. Zaporoską. Od tego czasu numeracja ul. Sudeckiej zaczyna się od nr 74.